ΙΠΕΜ

Απέκλεισαν το ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ από το δικαίωμα λόγου στο ΙΠΕΜ - ΔΟΕ

ΔΗΛΩΣΗ- ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ του Κασσελούρη Θωμά, εκπροσώπου στο ΙΠΕΜ- ΔΟΕ

Στη συνεδρίαση του ΔΣ του ΙΠΕΜ- ΔΟΕ στις 10-9-2009 με θέμα την προετοιμασία του συνεδρίου του Ινστιτούτου και της ΔΟΕ στις 16-17/10 στο Καρπενήσι, με θέμα την παρουσίαση της «έρευνας» για τις απόψεις των εκπαιδευτικών για τα νέα σχολικά εγχειρίδια, το παραπάνω όργανο (με τις ψήφους της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ), απέρριψε στον εκπρόσωπο του ΠΑΜΕ εκπαιδευτικών, Θωμά Κασσελούρη,  το δικαίωμα να τοποθετηθεί στη συνεδρίαση και να καταγραφεί η άποψη του ΠΑΜΕ στα πρακτικά της. Μάλιστα κάθε φορά που ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ επιχειρούσε να μιλήσει, του αφαιρούνταν αυτομάτως ο λόγος με το σκεπτικό ότι «ελέγχεται το δικαίωμα έκφρασης λόγου μέσα στη διαδικασία από μη μέλη του ΔΣ». Ισχυρίστηκαν ότι ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ μπορούσε να μιλήσει ή να τοποθετηθεί ως άτομο μετά το τέλος της διαδικασίας, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να εκφράσει επίσημα τις απόψεις και τις θέσεις της παράταξης που εκπροσωπούσε.

Συνέδριο για τα νέα βιβλία- παρουσίαση σχετικής έρευνας του ΙΠΕΜ

Τοποθέτηση του του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών στο ΔΣ της ΔΟΕ

 Περί «ερωτηματολογίου» του ΙΠΕΜ-ΔΟΕ και άλλων δαιμονίων

Η αντιπαράθεση στο συνδικαλιστικό κίνημα έχει πάντα ιδεολογικό και πολιτικό χαρακτήρα. Όταν μάλιστα πρόκειται για το κίνημα των εκπαιδευτικών και σε μια εποχή όπου οι ηγεσίες του επιχειρούν να τεκμηριώσουν τη συναίνεσή τους στην ουσία των επιχειρούμενων αναδιαρθρώσεων και να εξασφαλίσουν την ενεργητική στήριξη των εκπαιδευτικών στην εφαρμογή τους, τότε στην αντιπαράθεση αυτή επιστρατεύονται και έρευνες αμφίβολης επιστημονικής αξίας, που οργανώνονται από τις ηγεσίες των ερευνητικών ινστιτούτων των Ομοσπονδιών. Οι έρευνες αυτές, αντί να καταγράφουν τη συλλογική άποψη, χειραγωγούν τη συνείδηση και εξατομικεύουν τα πράγματα. Τα ζητήματα του περιεχομένου της εκπαίδευσης πρέπει να γίνουν αντικείμενο μαζικών και αποφασιστικών Γ.Σ. κατά θέμα και με ειδική άδεια- διευκόλυνση των εκπαιδευτικών για τη συμμετοχή τους σε αυτές.
Στην κατεύθυνση παραχάραξης της αλήθειας κινήθηκαν και οι μέχρι τώρα έρευνες του ΙΠΕΜ-ΔΟΕ και ΙΝΕ- ΓΣΕΕ για το ολοήμερο σχολείο και του ΚΕΜΕΤΕ- ΟΛΜΕ (2008) για τα σχολικά προγράμματα και βιβλία.

Για το ΙΠΕΜ της ΔΟΕ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ ΔΟΕ ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

 
Η ίδρυση στις Oμοσπονδίες κέντρων μελετών (ΙΠΕΜ –ΚΕΜΕΤΕ) αποτέλεσε τη δεκαετία του ’90 γενικότερη μεθόδευση του κυβερνητικού και συναινετικού συνδικαλισμού, έτσι ώστε η έλλειψη ταξικού προσανατολισμού και δράσης των συνδικάτων να γίνεται διαχειριστική λειτουργία του συστήματος, που συγκαλύπτεται με το προσωπείο της επιστημονικής ανάλυσης και τεκμηρίωσης. Έτσι και το ΙΠΕΜ κινείται μακριά από τον προβληματισμό και την πείρα της συνδικαλιστικής βάσης και αναπαράγει και προβάλλει με τις δήθεν επεξεργασίες του την κυρίαρχη εκπαιδευτική πολιτική. Γι’ αυτό δεν πρέπει να υποτιμά κανείς το ρόλο του, όσο και να φαίνεται απόμακρος και αδρανής, αλλά να αποκαλύπτει τη φυσιογνωμία του.

 Βέβαια το ΙΠΕΜ μοιάζει να λειτουργεί κάπως γραφικά, σαν ένα κλειστό κύκλωμα που εκδίδει τα υλικά των ημερίδων και αποτελεί εθιμικό παράρτημα της ΔΟΕ. Σε τελική ανάλυση το ΙΠΕΜ με τις όποιες εκδόσεις και επεξεργασίες του (επιστημονικό βήμα, πρακτικά ημερίδων-συνεδρίων) δε φαίνεται να συνοψίζει κάτι αντίθετο στην κυρίαρχη πολιτική, όπως αυτή εκφράζεται στο Δ.Σ. της ΔΟΕ, και μάλιστα αυτά τα χρόνια της επίθεσης και των βολών της αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση. Αυτό συμβαίνει στο όνομα της σύνθεσης απόψεων  σε κεντρικά και  επιμέρους ζητήματα, με ορατά αποτελέσματα μπροστά στο έγκλημα που συντελείται στην εκπαίδευση (υποταγή της στην κατάρτιση, αξιολόγηση που οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση-κατηγοριοποίηση, τραγική υποβάθμιση του σχολείου και του εκπαιδευτικού).

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΙΠΕΜ, ΚΕΜΕΤΕ, ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟΥ

ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ 

ΤΟ ΙΠΕΜ-ΔΟΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΜΕΤΕ–ΟΛΜΕ ΣΤΗΝ
«ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ» ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΕΩΝ
 
 
Σχετικά με την έρευνα του Πολύκεντρου για τις συνθήκες και τους όρους άσκησης του εκπαιδευτικού έργου η αντίθεσή μας επικεντρώνεται πάνω απ’ όλα στη φυσιογνωμία του Πολύκεντρου και των συνδικαλιστικών ινστιτούτων, ως φορέων που διευκολύνουν την υλοποίηση της κυρίαρχης πολιτικής και των αντιεκπαιδευτικών επιλογών της και ως μηχανισμών υποκατάστασης της ταξικής δράσης και πάλης.
Syndicate content