Διεθνής πείρα

Στον τζόγο η δημόσια Παιδεία...

 

«Ανθεί» η δημόσια Παιδεία στην ΕΕ! Για του λόγου το αληθές, ιδού η είδηση από την Ιταλία: Οι καθηγητές ενός Τεχνικού Λυκείου στη Γένοβα, αποφάσισαν να παίξουν ομαδικά «ξυστό» μπας και καταφέρουν να μπαλώσουν κάποια οικονομική «τρύπα» του σχολειού τους, αφού το ιταλικό υπουργείο Παιδείας, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έδωσε την επιχορήγηση μόνο της μιας χρονιάς.
Η πρωτοβουλία της «χρηματοδότησης μέσω ξυστού» αποφασίστηκε κατά την πρόσφατη συνέλευση όλων των διευθυντών σχολείων της περιφέρειας της Λιγουρίας, της ευρύτερης περιοχής της Γένοβα.
«Το καθένα από τα λύκειά μας πρέπει να λάβει κρατική επιχορήγηση περίπου 100.000 ευρώ», δήλωσε στην εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα», ο καθηγητής Τζάκομο Μπουονοπάνε.
Εκτός από τους μισθούς των μόνιμων καθηγητών - που καταβάλλονται απευθείας από το υπουργείο Παιδείας - οι ετήσιες χρηματοδοτήσεις χρησιμοποιούνται για την κάλυψη των αναπληρωματικών καθηγητών, την επισκευή των ηλεκτρονικών υπολογιστών, ακόμη και για τα αναλώσιμα του σχολείου, τα μολύβια, τα στυλό ή τη γραφική ύλη.
Ο Πάολο Κορτιτζιάνι, λυκειάρχης του γυμνασίου «Ντον Μιλάνι» της περιοχής Καστελέτο της Γένοβα, υπογραμμίζει: «Εχουμε πλέον την εντύπωση ότι το κράτος επαφίεται στην εθελοντική και μόνον προσφορά των οικογενειών». Ως εκ τούτου, πολλοί σχολιαστές διατυπώνουν ότι το «ξυστό» κινδυνεύει να μετατραπεί σε κάθε άλλο παρά προσωρινή λύση...
 

 

 

Το ιστορικό πλαίσιο εφαρμογής των τεστ στις ΗΠΑ

Το ιστορικό πλαίσιο εφαρμογής των τεστ* στις ΗΠΑ

του Κλάρενς Κάριερ**
Οι ιστορικοί γενικά τοποθετούν την έναρξη του κινήματος των τεστ στις μαζικές δοκιμασίες1,7 εκατομμυρίων ανδρών για την κατάταξη στις ένοπλες δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ρίζες του αμερικανικού κινήματος των τεστ ωστόσο βρίσκονται στην αμερικάνικη τάση που συνδύαζε την πίστη στην πρόοδο με συγκεκριμένες φυλετικές απόψεις και εμπιστοσύνη στον ειδικό επιστήμονα, που μέσω των κρατικών αρχών εργαζόταν για τη βελτίωση και τον έλεγχο της εξελικτικής προόδου της φυλής.
Βασικός πρωταγωνιστής στο κίνημα του ευγονισμού στην Αμερική ήταν ο Charles Benedict Davenport, ο οποίος έχοντας μελετήσει τους Galton και Pearson θέλησε να πείσει το Ίδρυμα Carnegie της Ουάσιγκτον να υποστηρίξει ένα σταθμό βιολογικού πειραματισμού με το ίδιο ως διευθυντή. Το 1904 έγινε διευθυντής ενός ανάλογου σταθμού στο Cold Spring Harbor, στο Long Island. Καθώς το ενδιαφέρον του για πειράματα στην αναπαραγωγή ζώων άρχισε να φθίνει, ο Davenport χρησιμοποίησε τη θέση που κατείχε ως γραμματέας της Επιτροπής Ευγονισμού της Αμερικανικής Ένωσης Αναπαραγωγής, για να ζητήσει βοήθεια για μελέτες στην ανθρώπινη κληρονομικότητα. Με την υποστήριξη δωρεών από την κυρία E. H. Harriman, ο Davenport ίδρυσε το Αρχείο Ευγονισμού το 1910. Οχτώ χρόνια αργότερα το Αρχείο πέρασε στον έλεγχο του Ιδρύματος Carnegie της Ουάσιγκτον. Οι προσπάθειες του Αρχείου διευκολύνθηκαν από την εργασία πολλών επιτροπών. Η Επιτροπή Κληρονομικότητας Πνευματικών Χαρακτηριστικών συμπεριλάμβανε ανάμεσα στα μέλη της τους Robert M. Yerkes και Edward L. Thorndike. Η Επιτροπή Κληρονομικότητας Κωφαλάλων συμπεριλάμβανε τον Alexander Graham Bell. Ο H. H. Laughlin ήταν στην Επιτροπή Στειρώσεων, ενώ η Επιτροπή Κληρονομικότητας των Διανοητικά Καθυστερημένων συμπεριλάμβανε ανάμεσα σε άλλους τον Henry Herbert Goddard.

“Σκράπες ”…και “ιδιοφυΐες”

 

“Σκράπες ”και “ιδιοφυΐες”
 
Η επίδραση της κοινωνικής προέλευσης στη σχολική επιτυχία και τον επαγγελματικό προσανατολισμό έχει αποδειχτεί μέσα από πολλές έρευνες. Αυτή η πραγματικότητα, που δεν μπορεί κανείς να την αγνοήσει, συχνά συγκαλύπτεται γιατί ενοχλεί. Το χειρότερο είναι οι αντιδραστικές ερμηνείες που συμπεραίνουν ότι οι νέοι που προέρχονται από λαϊκά στρώματα είναι λιγότερο ευφυείς. Λίγοι το διατυπώνουν ξεκάθαρα. Αλλά πόσοι δεν το πιστεύουν σιωπηρά; Πόσοι δεν είναι εκείνοι που, χωρίς βέβαια ν’ αναφέρουν την κοινωνική προέλευση, δε σκέφτονται ότι η επιτυχία στο σχολείο εξαρτάται κύρια από τις ατομικές ικανότητες ενός μαθητή; Αν αποδεχόμαστε αυτόν τον ισχυρισμό και θυμόμαστε τις κοινωνικές ανισότητες στη σχολική επιτυχία, το συμπέρασμα βγαίνει σχεδόν από μόνο του. Ωστόσο μερικοί δεν ενοχλούνται αρκετά, ώστε να εναντιωθούν πέρα για πέρα σε μια τέτοια άποψη. Έτσι, για τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τη Θεσμική Μεταρρύθμιση και πρώην Γάλλο Πρόεδρο Valéry Giscard d’ Estaing: «Κάποια παιδιά γεννιούνται προικισμένα για σπουδές και άλλα για χειρωναχτικές εργασίες».1 Όσο για το Βέλγο Υπουργό Εσωτερικών Αntoine Duquesne, όταν ήταν Υπουργός Εθνικής Παιδείας, κήρυσσε ότι «για την πνευματική άσκηση, μερικοί είναι πιο προικισμένοι από άλλους, όπως υπάρχουν χοντροί και λιγνοί»1.
 
Syndicate content