Ο ΟΟΣΑ εξηγεί γιατί αναφέρεται στην εκπαίδευση και πρόνοια στην προσχολική ηλικία με τον όρο «επένδυση», σημειώνοντας ότι αποφέρει προσωπικά και κοινωνικά οφέλη όπως προώθηση του εθελοντισμού, μειωμένη εγκληματικότητα, «διεύρυνση της φορολογικής βάσης» καθώς, όπως εξηγεί, καλύτερες υπηρεσίες προσχολικής αγωγής σημαίνουν περισσότερες γυναίκες εργαζόμενες και περισσότεροι φορολογούμενοι. Μάλιστα, στα συνοδευτικά κείμενα της συνάντησης του Οσλο παραθέτει και... πίνακες όπου αποτυπώνονται πόσα δολάρια αποφέρει κάθε δολάριο που επενδύεται στην πρώιμη παιδική ηλικία.

Στην παραπάνω συζήτηση, την Ελλάδα εκπροσώπησε η υφυπουργός Παιδείας Ευ. Χριστοφιλοπούλου που τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι η μεταρρύθμιση στην παιδεία «είναι και ευκταία και εφικτή σε περιόδους κρίσης» εκφράζοντας τη βούληση για αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων και επένδυση στο «νέο σχολείο». Εκφράζοντας δηλαδή την πολιτική της κυβέρνησης που πτωχεύει και την Παιδεία όπως και τα λαϊκά νοικοκυριά και παράλληλα προωθεί τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο ιστολόγιο της ομάδας για τη «Συμφιλίωση των ευρωπαϊκών ιστοριών», παρατίθεται ένας κατάλογος από ιστοσελίδες με θέμα «Ιδρύματα που προάγουν τη γνώση και τη μνήμη των κομμουνιστικών εγκλημάτων». Μεταξύ των «ιδρυμάτων» που παραπέμπει βρίσκεται και το ελληνικό «Μαύρο Ιστολόγιο του Κομμουνισμού» (http://blackblogofcommunism.com). Πρόκειται για ένα ιστολόγιο που αναπαράγει την πιο αντιδραστική και φασιστική αντικομμουνιστική προπαγάνδα, με συχνές αναδημοσιεύσεις από την «Ελεύθερη Ωρα» και αναπαραγωγή των πιο αισχρών συκοφαντιών σε βάρος του ΚΚΕ, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.

Η ένταση της αντικομμουνιστικής εκστρατείας που επιχειρεί η ΕΕ, για τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού, την παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας και την ταύτιση του κομμουνισμού με το φασισμό - ναζισμό, επιβεβαιώνεται με κάθε ευκαιρία από επίσημα και ανεπίσημα όργανα της Ευρωένωσης, από πλήθος αποφάσεων και αντικομμουνιστικών εκδηλώσεων στα κράτη - μέλη της ΕΕ.

Η συκοφάντηση του κομμουνισμού και η θωράκιση του αστικού πολιτικού συστήματος απέναντι στα κομμουνιστικά κόμματα, στη δράση και την ιδεολογία τους, έχει στόχο να χτυπήσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα. Η στοχοποίηση και το σφυροκόπημα των κομμουνιστών αποτελεί προάγγελο για ένταση της επίθεσης σε βάρος των λαών, όπως άλλωστε έχει συμβεί και στο παρελθόν.

Σήμερα, που η καπιταλιστική κρίση φέρνει στο προσκήνιο τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, που το κεφάλαιο εντείνει την ενιαία ολομέτωπη επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, πυροδοτώντας την όξυνση της ταξικής πάλης, η εξουσία της πλουτοκρατίας οχυρώνεται και προσπαθεί να πάρει μέτρα για να αποτρέψει και να καταστείλει την οργανωμένη λαϊκή αντεπίθεση.

Δηλητηριάζει τις εργατικές, λαϊκές και νεανικές συνειδήσεις με τον αντικομμουνισμό, για να τις εγκλωβίσει στην κυρίαρχη ιδεολογία, προκειμένου να μην ξεφύγουν «από το μαντρί» και οδηγηθούν στο δρόμο της ταξικής πάλης και σύγκρουσης για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της μισθωτής σκλαβιάς. Φοβάται την παρακαταθήκη που άφησε στους λαούς η σοσιαλιστική οικοδόμηση του περασμένου αιώνα, την επαναστατική πείρα που για πρώτη φορά έφερε στο προσκήνιο της Ιστορίας την εργατική τάξη σαν τάξη για τον εαυτό της.

Απόλυτα έτοιμο από την περασμένη εβδομάδα είναι το επικαιροποιημένο μνημόνιο που συμφωνήθηκε ανάμεσα στην κυβέρνηση, την τρόικα και την πλουτοκρατία, που έχουν προγραμματίσει τη δημοσιοποίησή του για τις προσεχείς εβδομάδες.

Ο κουρνιαχτός που επιχειρούν να σηκώσουν, μοναδικό στόχο έχει τη συγκάλυψη της εγκληματικής πολιτικής τους απέναντι στο λαό, η οποία περνάει σε φάση νέας κλιμάκωσης. Τα μέτρα - μαμούθ για ιδιωτικοποιήσεις ύψους τουλάχιστον 50 δισ. ευρώ μέσα στα επόμενα χρόνια δεν είναι αξίωση της τρόικας, αλλά η επίσημη πολιτική και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, όπως άλλωστε παραδέχεται και η ίδια σε σχετικό σημείωμα του υπουργείου Οικονομικών.

Στο επικαιροποιημένο μνημόνιο που έχει ήδη κλειδώσει και θα δημοσιοποιηθεί το αργότερο μέχρι τις αρχές του Μάρτη, περιλαμβάνονται πολλά περισσότερα μέτρα από αυτά που ήδη ανακοινώθηκαν τόσο από την πλευρά της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, όσο και από τα κλιμάκια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

Την Κυριακή 13 του Φλεβάρη και ενώ είχε προηγηθεί μπαράζ συνεντεύξεων από τα στελέχη του κλιμακίου της τρόικας στις εφημερίδες, ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου σε επίσημη ανακοίνωση ισχυρίστηκε ότι η «αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου αποτελεί επιλογή της κυβέρνησης», καθώς «συμβάλλει καθοριστικά στην επιτάχυνση της ανάπτυξης, αλλά και στη μείωση του σημερινού τεράστιου χρέους της χώρας».

Αμύθητο πλούτο, που έχει παραχθεί με τον ιδρώτα του ελληνικού λαού, κρατάει συσσωρευμένο σε τράπεζες της Ελβετίας το ντόπιο κεφάλαιο, σύμφωνα με δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel», το οποίο αναφέρει εκτιμήσεις ότι «οι Ελληνες έχουν καταθέσει περίπου 600 δισ. ευρώ στην Ελβετία, δηλαδή σχεδόν τρεις φορές περισσότερα χρήματα απ' όσα στην ίδια τη χώρα τους».

Κίνητρο για το δημοσίευμα δεν αποτέλεσε βέβαια ο «πόνος» του περιοδικού για τον κλεμμένο πλούτο των Ελλήνων εργαζόμενων, αλλά οι πληροφορίες που θέλουν την ελληνική κυβέρνηση να ετοιμάζεται για διαπραγματεύσεις με την Ελβετία, με στόχο την ανταλλαγή πληροφοριών γύρω από τη φοροδιαφυγή, καθώς εκτιμάται ότι «μεγάλο μέρος αυτών των χρημάτων δεν έχει δηλωθεί στην εφορία».

Σύμφωνα με το «Der Spiegel», στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός υπήρξαν επαφές για το θέμα μεταξύ του Γ. Παπανδρέου και της προέδρου της Ελβετικής Ομοσπονδίας Micheline Calmy-Rey, με στόχο να εντοπιστούν οι φοροφυγάδες και να καταβάλουν εκ των υστέρων τον προβλεπόμενο φόρο. Τη συνάντηση επιβεβαίωσε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Χτες, ωστόσο, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών Δ. Γεωργακόπουλος έσπευσε να καθησυχάσει την ντόπια πλουτοκρατία για τις προθέσεις της κυβέρνησης, λέγοντας ότι «δεν υπάρχουν τόσα χρήματα είναι υπερβολή» και πως «220-230 δισεκατομμύρια είναι οι καταθέσεις των Ελλήνων εντός της χώρας (...) δεν μπορώ να έχω σαφή τάξη μεγέθους αλλά να είναι 100-150 (στις ελβετικές τράπεζες)». Ο ίδιος είπε ότι τα χρήματα αυτά κατά την κατάθεσή τους έχουν ελεγχθεί, οπότε θεωρητικά δεν είναι «μαύρα» ή έχουν «λευκανθεί».

Με κάθε ευκαιρία, το πολιτικό προσωπικό της ΕΕ διαβεβαιώνει το κεφάλαιο για την πρόθεσή της να εντείνει την αντικομμουνιστική εκστρατεία, με τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, την ταύτιση του κομμουνισμού με το ναζισμό και τη λήψη μέτρων θωράκισης του αστικού πολιτικού συστήματος και του ιμπεριαλιστικού οικοδομήματος, όπως η ποινικοποίηση κομμουνιστικών κομμάτων και συμβόλων και οι διώξεις κομμουνιστών.

Πλευρά της αντικομμουνιστικής υστερίας είναι και η έκθεση της Κομισιόν με τίτλο «Η μνήμη των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα στην Ευρώπη», που δημοσιοποίησε χτες ο «Ρ», και δίνει απτές κατευθύνσεις στα κράτη μέλη για να εντείνουν την αντικομμουνιστική επίθεση.

Στην επέκταση και ένταση της αντικομμουνιστικής υστερίας, την ΕΕ συνεπικουρούν μια σειρά επίσημες και ανεπίσημες ομάδες, που καλούνται να πλέξουν το επιστημονικοφανές εγκώμιο του αντικομμουνισμού και να παίξουν το ρόλο του προπαγανδιστικού μηχανισμού με τη διοργάνωση συναντήσεων, δημόσιων ακροάσεων, σεμιναρίων, διεθνών συνεδρίων κλπ.

Πρόθυμοι «επιστήμονες» και «ερευνητές», θέτουν τις υπηρεσίες τους στη διάθεση του ιμπεριαλισμού, προκειμένου να αξιοποιηθούν στην αντιεπιστημονική και ανιστόρητη συκοφάντηση του κομμουνισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοια «ιδρύματα» και «ομάδες εργασίας» ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια, ιδιαίτερα στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, συγκροτώντας έναν πολυπλόκαμο μηχανισμό στο πλευρό της ΕΕ για να συνδράμουν την ολομέτωπη επίθεση σε βάρος των λαών.

"Ο Θηραμένης και ο Κριτίας ήταν ολιγαρχικοί. Και ο Κριτίας που ήταν πιο ακραίος σκότωσε τον Θηραμένη που ήταν πιο μετριοπαθής, γιατί τον εμπόδιζε σε αυτά που ήθελε να κάνει. Δηλαδή να σκοτώνει δημοκρατικούς χωρίς λόγους κτλ. προληπτικά για να μην απειλήσουν το καθεστώς. Σύμφωνα με αυτό να δούμε στη σύγχρονη ιστορία πώς στη Γαλλική Επανάσταση ο Ροβεσπιέρος σκότωσε τον Μαρά και τον Δαντόν και αντίστοιχα για τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Τρότσκι». Είναι η εργασία την οποία κλήθηκαν να κάνουν μαθητές Λυκείου στον Πειραιά και είναι ενδεικτική του πώς το μάθημα (στην προκειμένη περίπτωση των Αρχαίων Ελληνικών) μπορεί να αποτελέσει εργαλείο διαμόρφωσης συνειδήσεων και αντικομμουνισμού.

Για όσους παλεύουν ενάντια στη βαρβαρότητα που επιβάλλεται σήμερα σε όλες τις πλευρές της ζωής, όσους αγωνίζονται για μιαν άλλη κοινωνία, είναι ξεκάθαρο ότι η επίθεση στις συνειδήσεις του λαού από μικρές μάλιστα ηλικίες είναι κομμάτι της συνολικής επίθεσης στη ζωή των λαϊκών στρωμάτων. Γι' αυτό και η ιδεολογική αντιπαράθεση αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πάλης για μιαν άλλη κοινωνία. Το παραπάνω παράδειγμα δεν είναι ούτε το μόνο, ούτε το πρώτο, ούτε το τελευταίο για το πώς στις σημερινές συνθήκες συνολικής επίθεσης αξιοποιείται το σχολείο για να ριζώσει στα μυαλά της νεολαίας μια εικόνα φόβου και αποστροφής για το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε (πέρα από τη συζήτηση που «σηκώνει» συνολικά η διατύπωση του θέματος). Αλλωστε, ανάλογη επιχείρηση γίνεται και σε πιο ευρεία κλίμακα και εντός και εκτός σχολείου, αξιοποιώντας κάθε λογής πρόθυμους να παραχαράξουν και να ξαναγράψουν την Ιστορία. Αυτό που δεν πρέπει να αφήσει κάθε προοδευτικός άνθρωπος να του «κλέψουν», είναι το δικαίωμά του στην ιστορική αλήθεια, στην άλλη, ανθρώπινη, διέξοδο, πέρα από τα όρια αυτού του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος.

Στο «σχέδιο» της Επιτροπής, μεταξύ άλλων, υπάρχουν προτάσεις για «πρόληψη», «μέσω της υποστήριξης των παιδιών στη μάθησή τους και της αποφυγής συνθηκών που ενδεχομένως θα προκαλούσαν πρόωρη εγκατάλειψη, όπως η επιβολή σε ένα μαθητή της επανάληψης ενός σχολικού έτους και η μη παροχή της κατάλληλης αρωγής σε παιδιά με διαφορετικές μητρικές γλώσσες». Παρά, βέβαια, τα παραπάνω «πυροσβεστικά» μέτρα, το ζήτημα δεν αντιμετωπίζεται, αφού η βάση του προβλήματος βρίσκεται στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση των οικογενειών των παιδιών, που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το σχολείο. Προφανώς, τα περισσότερα απ' αυτά τα παιδιά πρέπει να δουλέψουν από μικρή ηλικία κ.ά.

Ενα ακόμα στοιχείο που προκύπτει από άλλη ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι «ένας στους πέντε 15χρονους νέους στην Ευρώπη, όπως επίσης και πολλοί ενήλικες, δε διαθέτει τις βασικές ικανότητες ανάγνωσης και γραφής». Σημειώνεται ότι πρόκειται για στοιχείο απ' το πρόγραμμα διεθνούς αξιολόγησης μαθητών (PISA). Αξιοσημείωτο είναι, δε, ότι «σχεδόν 80 εκατομμύρια ενήλικες στην Ευρώπη - το ένα τρίτο του εργατικού δυναμικού - διαθέτουν χαμηλές ή βασικές ικανότητες».

Δόθηκσν χτες στη δημοσιότητα από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) τα αποτελέσματα της έρευνας «PISA» που διεξάγει κάθε τρία χρόνια, μετρώντας τις επιδόσεις των 15χρονων σε ανάγνωση, μαθηματικά, φυσικές επιστήμες. Πρόκειται για ένα εργαλείο που θεσμοθετήθηκε το 1997 για πρώτη φορά προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στην προσπάθεια «παιδαγωγικής καθοδήγησης» που επιχειρεί ο διεθνής ιμπεριαλιστικός οργανισμός, για να προσαρμοστεί η εκπαίδευση στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις.

Οπως προκύπτει από την έρευνα που αναφέρεται στις επιδόσεις των μαθητών το 2009, στην κορυφή των επιδόσεων στις ικανότητες ανάγνωσης βρίσκονται η Κορέα και η Φινλανδία. Η Ελλάδα κατέχει την 24η θέση σε σύνολο 65 χωρών στις ικανότητες ανάγνωσης που αποτέλεσε και το βασικό αντικείμενο της έρευνας. Κάτω από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ κατατάσσεται η Ελλάδα στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες, με την παρατήρηση ότι υπάρχει βελτίωση στις επιδόσεις στα μαθηματικά.

Σε εξέλιξη βρίσκεται νέα απόπειρα στοχοποίησης των λαϊκών κινημάτων, στο όνομα της «καταπολέμησης του εξτρεμισμού». Στο πλαίσιο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσής του Συμβουλίου της Ευρώπης, που συνέρχεται την Τρίτη 5 Οκτώβρη 2010, προωθείται ψήφισμα, με το οποίο γίνεται μια συνολική προσπάθεια νομιμοποίησης όλου του αυταρχικού - αντιδημοκρατικού πλαισίου που προωθείται τα τελευταία χρόνια από τα μονοπώλια και το πολιτικό τους προσωπικό.

Πρόκειται για το ίδιο αντιδραστικό όργανο, που πέντε χρόνια πριν κατασκεύασε και προσπάθησε να νομιμοποιήσει το αντικομμουνιστικό μνημόνιο.

-- Με το προωθούμενο ψήφισμα - πλαίσιο στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (μέλη του είναι όλες οι χώρες της Ευρώπης μέχρι τα Ουράλια και τον Καύκασο), επιχειρείται η θωράκιση του Δικαίου της αστικής τάξης και η ενσωμάτωσή του στον πυρήνα της νομοθεσίας όλων των κρατών - μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης.

-- Το ψήφισμα σηματοδοτεί μια νέα επικίνδυνη κλιμάκωση της επίθεσης απέναντι στους λαούς υπό τη σκιά και το φόβο του λαϊκού παράγοντα μέσα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης. Ουσιαστικά, διαμορφώνεται το πλαίσιο, για να χαρακτηρίζονται ως «εξτρεμισμός» οι αγώνες των εργαζομένων, τα κινήματα και τις οργανώσεις τους.

-- Στο όνομα της θωράκισης αυτού του συστήματος και με πρόσχημα την «πρόληψη της διασάλευσης της δημόσιας τάξης», δικαιολογεί μέτρα που πλήττουν καίρια δημοκρατικά δικαιώματα, όπως «την ελευθερία έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι», φθάνοντας μέχρι την απαγόρευση της κρατικής χρηματοδότησης αλλά και της ίδιας της λειτουργίας των κομμάτων που στοχοποιούνται.

Ταυτόχρονα, φοράει την προβιά της αποτροπής του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, αλλά αποκαλύπτεται ότι αυτό είναι μόνο το πρόσχημα και πραγματικός στόχος είναι τα κινήματα των λαών και ό,τι αμφισβητεί την εξουσία των μονοπωλίων.

Χρέος της ελληνικής αντιπροσωπείας, όπως τόνισε σε δήλωσή της και η βουλευτής της ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη, μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, είναι να απορρίψει το κατάπτυστο ψήφισμα, «το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν πρέπει και δε θα νομιμοποιηθεί στη συνείδηση των λαών».

Το κατάπτυστο αυτό κείμενο προβλέπει:

«Επειτα από μια δεκαετία μεταρρυθμίσεων που άλλαξαν τα συνταξιοδοτικά συστήματα των περισσότερων κρατών - μελών, υπάρχει τώρα η ανάγκη να αναθεωρηθεί ριζικά το πλαίσιο της ΕΕ».

Πλήρως επιβεβαιώθηκαν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες της ρωσικής εφημερίδας «Κομερσάντ», σύμφωνα με τις οποίες η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) θα δικαιώσει τη Λετονία και θα είναι εις βάρος του πρώην Σοβιετικού παρτιζάνου Βασίλι Κόνονοφ, 87 χρόνων.

Να υπενθυμίσουμε πως οι φιλοναζιστικές αρχές της Λετονίας, στο πλαίσιο της αναθεώρησης της Ιστορίας, συνέλαβαν, το 1998, δίκασαν και φυλάκισαν (για διάστημα 20 μηνών), τον Βασίλι Κόνονοφ, με την κατηγορία της διάπραξης «εγκλημάτων πολέμου» και συγκεκριμένα γιατί η παρτιζάνικη ομάδα , στην οποία ήταν επικεφαλής, εξολόθρευσε το 1944 φυλάκιο δωσίλογων, σκοτώνοντας 9 απ 'αυτούς στο χωριό Μάλιε Μπάτι. Ο Κόνονοφ καταδικάστηκε το Γενάρη του 2000 σε 6 χρόνια φυλάκιση. Στις 25 Απρίλη του 2001 το Ανώτατο Δικαστήριο της Λετονίας, κάτω από την παγκόσμια κατακραυγή αντιφασιστικών οργανώσεων, ακύρωσε την καταδίκη και αναγνώρισε τις κατηγορίες ως «ανεπαρκώς στηριγμένες και αποδεδειγμένες». Ωστόσο, οι δικαστικές αρχές της Λετονίας επανήλθαν και τον Απρίλη του 2004 το Ανώτατο Δικαστήριο της Λετονίας καταδίκασε τον βετεράνο αντιφασίστα σε ποινή 20 μηνών (που είχε ήδη εκτίσει). Κατά της απόφασης αυτής, στράφηκε ο Β. Κόνονοφ και κέρδισε τη δικαστική μάχη στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το Δεκέμβρη του 2007. Στη συνέχεια, η Λετονία ζήτησε την ακύρωση αυτής της απόφασης.

Η νέα κατάπτυστη απόφαση του ΕΔΔΑ