24 Ιούνη: Πανελλαδική Διαδήλωση Στο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ

Ανάλογες αποφάσεις έχουν πάρει και οι:

ΕΛΜΕ: Α΄ Θεσσαλονίκης, Γ΄ Αθήνας, Κέρκυρας, Γ΄Θεσσαλονίκης, Ε΄Θεσσαλονίκης

ΣΕΠΕ: Κέρκυρας

Σωματεία Ιδιωτικού Τομέα: ΣΕΦΙΕ

Από την Ουκρανία, τη Μαύρη Θάλασσα, τα Βαλκάνια και το Αιγαίο έως την Ανατολική Μεσόγειο, την Εγγύς και Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, ο αέρας μυρίζει μπαρούτι. Ο πόλεμος στη Συρία, στον οποίο μπλέκονται ισχυρές καπιταλιστικές δυνάμεις, συνεχίζεται. Στα Βαλκάνια ανάβουν νέες φωτιές. Οι ιμπεριαλιστές ξαναμοιράζουν τη Γη με των λαών το αίμα. Γι' αυτό καλλιεργούν τις εθνικιστικές και θρησκευτικές έχθρες ανάμεσα στους λαούς. Στα Βαλκάνια έχουμε ζήσει την εμπειρία του αιματηρού και καταστροφικού διαμελισμού κρατών με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την αλλαγή των συνόρων.

Στους ανταγωνισμούς εμπλέκονται ισχυρές δυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ, η ΕΕ, η Ρωσία, αλλά και κυβερνήσεις άλλων χωρών με στόχο το μοίρασμα των πετρελαίων, του φυσικού αερίου, των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και των αγωγών, των αγορών, σε όφελος των συμφερόντων των μονοπωλιακών ομίλων τους.

Περισσότερα

Κριτική στα νέα βιβλία

Το ταξικό μήνυμα των φετινών Γενικών Εξετάσεων

Οι φετινές Γενικές Εξετάσεις συνεχίζονται τη στιγμή που γράφεται αυτό το άρθρο. Ο σκοπός που όλοι νομίζουμε ότι οι εξετάσεις αυτές εξυπηρετούν είναι η επιλογή των τελειόφοιτων μαθητών Λυκείου για την εισαγωγή τους στις Ανώτατες Πανεπιστημιακές Σχολές. Φέτος, όμως, οι εξετάσεις αυτές φαίνεται να εξυπηρετούν και έναν ακόμη στόχο.

 

Αυτό που μέχρι στιγμής έχουμε παρατηρήσει είναι μια πολύ σημαντική αύξηση της δυσκολίας των θεμάτων των εξετάσεων. Στη νεοελληνική γλώσσα η κυρία Αρβελέρ δήλωσε ότι αυτή ποτέ δε θα έβαζε το κείμενό της σε πανελλήνιες εξετάσεις. Στη Βιολογία Γενικής Παιδείας τα θέματα ήταν σημαντικά πιο δύσκολα από άλλες χρονιές, ενώ το ίδιο συνέβη στα Μαθηματικά Γενικής Παιδείας και στη Φυσική Γενικής Παιδείας. Στη δε Φυσική Κατεύθυνσης η Ενωση Ελλήνων Φυσικών (ΕΕΦ) χαρακτήρισε τα θέματα ως εξής: «Εκτός από το πρώτο θέμα που αποτελούσε το 1/4 των θεμάτων (δηλαδή 25 μονάδες), τα υπόλοιπα απαιτούσαν μεγάλη εμπειρία και ιδιαίτερη διαίσθηση στη φυσική, σαν να επρόκειτο για διαγωνισμό ταλέντων φυσικής». Γιατί το έγραψε αυτό η ΕΕΦ; Ψάχνοντας βρήκα ότι το επίμαχο θέμα Γ4 μοιάζει πολύ με ένα θέμα που μπήκε στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Φυσικής το 2009. Από το διαγωνισμό αυτό επιλέγεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Φυσικής. Οντως, λοιπόν, ήταν θέματα για ταλέντα. Αν επικεντρωθούμε, όμως, όπως οι περισσότεροι, στο ερώτημα Γ4 που δεν ήταν σωστά διατυπωμένο και οδηγούσε τους μαθητές σε μια εξωφρενική λύση αν το διαπραγματεύονταν σωστά, θα χάσουμε το σημαντικότερο μήνυμα των εξετάσεων αυτών:

Γιατί σε πανελλήνιες εξετάσεις και μέσα σε περίοδο οικονομικής κρίσης τα θέματα είναι τόσο δύσκολα;

Ξέρουμε πολύ καλά όλοι μας ότι η εκπαίδευσή μας μόνο κατ' όνομα είναι δωρεάν παιδεία. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι αν ένας μαθητής με μόνο εφόδιο τη διδασκαλία του δημόσιου σχολείου συμμετάσχει στις γενικές εξετάσεις είναι απίθανο να τα καταφέρει. Οποιος δεν έχει να πληρώσει για πάνω από ένα χρόνο φροντιστήρια ή να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα, όποιος δεν μπορεί να αγοράσει φροντιστηριακά βοηθήματα σε περισσότερα από ένα μαθήματα, πολύ δύσκολα μπορεί να επιτύχει στις εξετάσεις αυτές. Τι μήνυμα, λοιπόν, εκπέμπουν αυτές οι εξετάσεις στις εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους, στους απεργούς, στους εργαζόμενους που αμείβονται με ψίχουλα; Πολύ απλά ότι τα παιδιά τους δεν έχουν καμία τύχη σε αυτό το υποτιθέμενο αξιοκρατικό σύστημα, όσες ικανότητες και αν έχουν. Η προσπάθεια που αυτή τη στιγμή κάνει το αστικό κράτος με όπλο του τα πολύ δύσκολα θέματα είναι να σβήσει από τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών το όραμα των πανεπιστημιακών σπουδών, ενισχύοντάς το ταυτόχρονα σε όλους όσοι μέσα σε αυτή την κρίση μπορούν να πληρώνουν τους ακριβούς φροντιστάδες και ιδιαιτεράδες. Είναι υπερβολικό αυτό; Οχι, αν σκεφτεί κανείς ότι παρόμοιο ερώτημα με το περίφημο πια Γ4 στη Φυσική υπήρχε σαν ερώτημα (σωστά όμως διατυπωμένο) σε άσκηση πολύ γνωστού φροντιστηριακού βοηθήματος, όχι όμως στο σχολικό βιβλίο. Σε πολλά, λοιπόν, φροντιστήρια το περίφημο αυτό ερώτημα είχε διδαχθεί. Σε πόσα σχολεία όμως;

Αφού, λοιπόν, οι αστοί σβήσουν το όνειρο της εισαγωγής σε ΑΕΙ των παιδιών των λαϊκών οικογενειών στη συνέχεια θα αρχίσει η προπαγάνδα για την τεχνολογική εκπαίδευση. Στόχος τους είναι να στρέψουν αυτά τα παιδιά εκεί. Το έχουν ήδη πει κάνοντας συγκρίσεις με άλλες χώρες. Γιατί σε άλλες χώρες της Ευρώπης το 60% των μαθητών να πηγαίνει στην τεχνολογική εκπαίδευση ενώ εδώ να θέλουν να γίνουν όλοι επιστήμονες; Είναι το συνηθισμένο τους επιχείρημα. Ενώ, λοιπόν, προσπαθούν να στρέψουν τα παιδιά στην τεχνολογική εκπαίδευση, ταυτόχρονα οι ίδιοι την υποβαθμίζουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι προτάσεις για τα νέα αναλυτικά προγράμματα των ΕΠΑΛ, όπου αφαίρεσαν από τη Β' Λυκείου τη Φυσική. Στο ερώτημα πώς θα μπορέσει κάποιος να γίνει ένας καλός τεχνικός χωρίς Φυσική δεν απαντούν. Και δεν μπορούν να απαντήσουν γιατί τελικά ο στόχος δεν είναι να παράξουν μέσα από την τεχνολογική εκπαίδευση καλούς τεχνικούς με ισχυρή θεωρητική βάση, που θα τους εξασφαλίσει μια μελλοντική εκπαίδευση και συνεπώς μια καλή ζωή, αλλά μια μεγάλη μάζα πρακτικά ανειδίκευτων εργατών που σε όλη τους τη ζωή θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί.

Αυτό το μήνυμα των εξετάσεων θα γίνει πολύ έντονο στο τέλος Αυγούστου. Να θυμηθούμε ότι πριν από μερικά χρόνια οι παπαγάλοι του συστήματος μας μιλούσαν συνεχώς για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών τα οποία έμπαιναν σε ΤΕΙ με βαθμό πρόσβασης μικρότερο του 10. Είμαι σίγουρος ότι στο τέλος Αυγούστου αυτοί οι ίδιοι θα παρουσιάζουν (ξεχνώντας την τεράστια δυσκολία των φετινών θεμάτων) βάσεις σχολών που θα είναι σημαντικά χαμηλότερες του 10 και θα σκίζουν τα ρούχα τους για την κατάντια του εκπαιδευτικού μας συστήματος που επιτρέπει σε αυτούς τους απαίδευτους να καταλαμβάνουν θέσεις στα ΤΕΙ. Τα οποία ΤΕΙ ταυτόχρονα υποβαθμίζονται και άλλο με τη μείωση της χρηματοδότησης, με τις μειώσεις των προσλήψεων των συμβασιούχων καθηγητών, με τη συνεχή υποβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Το δικαίωμα στη μόρφωση για όλους κατακτήθηκε με αγώνες

Είναι ένα ακόμα δικαίωμα που κινδυνεύει να χαθεί μέσα σε αυτή τη λαίλαπα του «ευρωμονόδρομου» αν δεν το υπερασπιστούμε όσο μπορούμε καλύτερα, ξεκινώντας με το απλό που είναι η ψήφος μας στο ΚΚΕ στις 17 του Ιούνη και συνεχίζοντας με τον αγώνα μας για την Παιδεία των σύγχρονων λαϊκών αναγκών. Αυτό που η δημόσια Εκπαίδευσή μας χρειάζεται είναι αγωνιστική απάντηση σήμερα, όχι αύριο.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Απαράδεκτες αναφορές στο «δόκανο του κομμουνισμού»!


Προκλητικά προσαρμοσμένα στο ξαναγράψιμο της Ιστορίας τα χτεσινά θέματα Ιστορίας γενικής παιδείας

 

 

Eurokinissi

Τον τρόπο και το στόχο της διδασκαλίας της Ιστορίας στο σχολείο, ήρθαν να θυμίσουν τα θέματα στα οποία εξετάστηκαν χτες οι υποψήφιοι Ιστορίας γενικής παιδείας στις πανελλαδικές εξετάσεις. Ανάμεσα στα άλλα ζητήματα, οι υποψήφιοι κλήθηκαν να απαντήσουν σε ερωτήσεις για διεργασίες μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο, με διατυπώσεις που ξεδιάντροπα παραχαράσσουν την Ιστορία, συκοφαντούν την Σοβιετική Ενωση, αναπαράγουν το ξαναγράψιμο της Ιστορίας στα μέτρα των εχθρών του σοσιαλισμού και οποιασδήποτε άλλης λαϊκής κατάκτησης.

 

Ανάμεσα σε άλλα, στο Δ' θέμα των εξετάσεων οι υποψήφιοι κλήθηκαν: «Αντλώντας στοιχεία από τα κείμενα που σας δίνονται και με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις να αναφερθείτε στις διαφωνίες και τις ρυθμίσεις των συμμάχων - νικητών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου από το 1945 ως το 1949 σχετικά με το μέλλον της Ανατολικής Ευρώπης (μονάδες 10) και της Γερμανίας (μονάδες 15)».

Σε ό,τι αφορά το πρώτο από τα τρία κείμενα, ο τίτλος μιλά από μόνος του: «Εγκαθίδρυση φιλοσοβιετικών καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη» του Ε. Χατζηβασιλείου. Οπως γίνεται και με το βιβλίο Ιστορίας της Γ' Λυκείου, αυτό που «μένει» στο μαθητή είναι ότι τα σοσιαλιστικά καθεστώτα «επιβλήθηκαν», παρά τη θέληση των λαών. Δεν υπονοείται καν το γεγονός ότι επέλεξαν το σοσιαλιστικό τρόπο ανάπτυξης.

Πιο προκλητικό είναι το τρίτο κείμενο με τίτλο: «Διενέξεις των Συμμάχων για το μέλλον της Γερμανίας» και προέρχεται από την «Ιστορία της Ευρώπης» των Bernstein και R. Milza: «Η ΕΣΣΔ, που είχε υποστεί τα πάνδεινα από τη γερμανική εισβολή και φοβόταν μήπως οι Αμερικανοί αξιοποιήσουν την στρατιωτική υπεροχή που τους πρόσφερε η αποκλειστική κατοχή ατομικών όπλων με σκοπό να διαλύσουν το "προλεταριακό κράτος" (κάτι που κανένας δεν σκεφτόταν σοβαρά στις Ηνωμένες Πολιτείες), επιδόθηκε συστηματικά στη διάλυση των εργοστασίων της ζώνης που έλεγχε, για να ενισχύσει τη δική της οικονομική ανόρθωση και να πετύχει τη μακρόχρονη εξασθένηση του παλιού της εχθρού. Απεναντίας, οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί, που πίστευαν ότι μια Γερμανία φτωχή, δυσαρεστημένη και απογυμνωμένη από ηγετικά στελέχη θα πιανόταν πιο εύκολα στο δόκανο του κομμουνισμού, έδωσαν γρήγορα τέλος στην πολιτική της αποβιομηχάνισης και των αντιναζιστικών εκκαθαρίσεων»...! Στο κείμενο αμφισβητούνται ακόμα και τα σχέδια για διάλυση του προλεταριακού κράτους και εμφανίζονται σαν αποκύημα της φαντασίας της ΕΣΣΔ, τη στιγμή που αδιαμφισβήτητα ιστορικά στοιχεία, αποδεικνύουν τον βρώμικο ρόλο όχι μόνο των ΗΠΑ, αλλά άλλων ιμπεριαλιστικών κρατών ενάντια στην Σοβιετική Ενωση.

Το 1821 μέσα από το βιβλίο Ιστορίας της Γ` Λυκείου*

Η χειραγώγηση της συνείδησης μέσω της Ιστορίας είναι μια πολύμορφη και σύνθετη διαδικασία. Περιλαμβάνει τη συνδρομή μιας σειράς μέσων, που δρουν ταυτόχρονα σε πολλαπλά επίπεδα διαμόρφωσής της (Κατώτερη, Μέση και Ανώτερη Εκπαίδευση, Πολιτισμός, ΜΜΕ, κ.ά.). Σε αυτά προστέθηκε πρόσφατα και η απόπειρα του ΣΚΑΪ να αποδώσει με τηλεοπτικούς όρους το 1821. Η εν λόγω σειρά δεν είναι άσχετη με το αντικείμενο του σημερινού μας άρθρου. Κοινός τους παρανομαστής δεν είναι απλά ο κ. Θ. Βερέμης (εκ των βασικών συντελεστών της σειράς και επικεφαλής της ομάδας «κριτών - αξιολογητών» του βιβλίου Ιστορίας της Γ` Λυκείου), αλλά η ουσία της χειραγώγησης της Ιστορίας που επιχειρείται.

Με μια πρώτη ματιά στις «επίμαχες» ενότητες του βιβλίου, αμέσως συνειδητοποιεί κανείς την απουσία των κοινωνικών τάξεων, των κινητήριων δυνάμεων της Ιστορίας, από την ίδια την Ιστορία. Οι κοινωνικοταξικές αντιθέσεις και συγκρούσεις που σημάδεψαν και εν πολλοίς καθόρισαν τις ιστορικές εξελίξεις τη δοσμένη περίοδο (τέλη 18ου - αρχές 19ου αιώνα), τόσο στον ελλαδικό χώρο όσο και γενικότερα, αμβλύνονται έως και αποσιωπούνται εντελώς.

Γεγονότα, πρόσωπα και ιδέες απογυμνώνονται από το κοινωνικοοικονομικό πλαίσιο, την υλική βάση, μέσα από την οποία αναδείχθηκαν και απέκτησαν ιστορικό ρόλο.

Η αλληλουχία των ιστορικών γεγονότων εμφανίζεται λίγο - πολύ ως ένα απλό, ασύνδετο ή ακόμα και τυχαίο άθροισμα ημερομηνιών, προσώπων, τοπωνυμιών και ούτω καθεξής. Λείπουν το υπόβαθρο, οι γενεσιουργές αιτίες, οι βαθύτερες διεργασίες που τα συνδέουν και τους δίνουν περιεχόμενο.

Ενότητες 1 & 2: Το «γενικότερο πλαίσιο»

Το βιβλίο ξεκινά από το 1815, την ίδρυση της Ιεράς Συμμαχίας και τη λεγόμενη «παλινόρθωση» του «παλαιού καθεστώτος». Με άλλα λόγια, εισάγει τον μαθητή σε μιαν ιστορική εποχή από ένα γεγονός που ουσιαστικά επήλθε ως συνέπεια ενός άλλου. Το άλλο (η Γαλλική Επανάσταση) έρχεται εκ των πραγμάτων σε δεύτερη μοίρα. Η αντίδραση εδώ προηγείται της δράσης.

Η «παλινόρθωση», αναφέρει το βιβλίο, αποσκοπούσε στο «να αναχαιτιστούν οι δυνάμεις της ανατροπής που είχε εκθρέψει η Γαλλική Επανάσταση» (σελ. 11).

Ομως, οι δυνάμεις αυτές έκαναν την επανάσταση και δεν τις εξέθρεψε η επανάσταση. Οσο για το ποιες ήταν αυτές οι δυνάμεις, δε θα το μάθουμε ποτέ. Ούτε θα μάθουμε τι ήταν η Γαλλική Επανάσταση στην ουσία της. Για το ποια ήταν η ηγετική, η κινητήρια δύναμή της: Η ανερχόμενη αστική τάξη (που της προσέδωσε και το συγκεκριμένο περιεχόμενο - χαρακτήρα). Το πώς, το γιατί έφτασε να διεκδικεί την εξουσία και από ποιον (ανάπτυξη του καπιταλισμού, του καινούριου, πάλη και ρήξη με το φεουδαρχισμό, του παλιού, που αποτελούσε πια τροχοπέδη στην παραπέρα ανάπτυξή του).

Με αφορμή την έρευνα «ΠΙΖΑ» του ΟΟΣΑ για την Παιδεία

Την περασμένη βδομάδα, ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός ΟΟΣΑ δημοσίευσε τα αποτελέσματα της έρευνάς του για την Παιδεία των κρατών - μελών του, κατά το 2009, το γνωστό διαγωνισμό «ΠΙΖΑ». Πρόκειται για έρευνα στρατευμένη στην υπηρεσία του κεφαλαίου και ενταγμένη στη βασική κατεύθυνση του ΟΟΣΑ ότι η εκπαίδευση «διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής», δηλαδή - μεταφράζοντας - η εκπαίδευση έχει σημαντικό ρόλο στην αύξηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και της θωράκισης της αστικής κοινωνίας. 

Ο διαγωνισμός «ΠΙΖΑ» ξεκίνησε το 1997 προκειμένου να συμβάλει στην κεντρική αποτίμηση της εξέλιξης των αστικών εκπαιδευτικών συστημάτων. Χρησίμευσε επίσης για να αξιοποιηθούν τα δήθεν ουδέτερα πορίσματά του προκειμένου να περιτυλίξει με επιστημονικοφανές περιτύλιγμα τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στο χώρο της εκπαίδευσης και ως μέσο πίεσης στη λαϊκή συνείδηση για να αποδεχτεί την αξιολόγηση της Παιδείας στα μέτρα και τα σταθμά των επιχειρήσεων. Να κάνει δηλαδή δικό της πρόβλημα το πρόβλημα των αστών.

Η χώρα μας συμμετέχει στο πρόγραμμα «ΠΙΖΑ» από το 2000 και πολλές «καινοτομίες» έχουν συνδεθεί με τις επιδόσεις των μαθητών μας σε αυτό. Ας θυμηθούμε ότι συστάθηκε ολόκληρη ομάδα το 1998 στο Κέντρο Εκπαιδευτικής Ερευνας για να παράγει «θέματα δεξιοτήτων» αντίστοιχα με αυτά που καλούνται οι μαθητές να απαντήσουν στο πρόγραμμα «ΠΙΖΑ», προκειμένου να δημιουργήσει τράπεζα θεμάτων δεξιοτήτων και να τα διοχετεύσει στα σχολεία.

Μάλιστα, οι αλλαγές στα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά βιβλία που σχεδιάστηκαν από το ΠΑΣΟΚ και εφαρμόσθηκαν από τη ΝΔ υλοποίησαν τις κατευθυντήριες γραμμές του κεφαλαίου που απαιτούσε αλλαγές με πρόφαση τις χαμηλές επιδόσεις των μαθητών μας στο διεθνή διαγωνισμό. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: Αναλυτικά προγράμματα όπου η γνώση απαξιώνεται και υποκαθίσταται από δεξιότητες χρηστικού, επιφανειακά επικοινωνιακού περιεχομένου, βιβλία που χαρακτηρίζονται από αντιεπιστημονικότητα, αποσπασματικότητα, ιδεολογική μονομέρεια, αντικομμουνισμό.

ΕΡΕΥΝΑ «PISA» ΤΟΥ ΟΟΣΑ : Εργαλείο αναδιαρθρώσεων στην Παιδεία

Δόθηκσν χτες στη δημοσιότητα από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) τα αποτελέσματα της έρευνας «PISA» που διεξάγει κάθε τρία χρόνια, μετρώντας τις επιδόσεις των 15χρονων σε ανάγνωση, μαθηματικά, φυσικές επιστήμες. Πρόκειται για ένα εργαλείο που θεσμοθετήθηκε το 1997 για πρώτη φορά προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στην προσπάθεια «παιδαγωγικής καθοδήγησης» που επιχειρεί ο διεθνής ιμπεριαλιστικός οργανισμός, για να προσαρμοστεί η εκπαίδευση στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις.

Οπως προκύπτει από την έρευνα που αναφέρεται στις επιδόσεις των μαθητών το 2009, στην κορυφή των επιδόσεων στις ικανότητες ανάγνωσης βρίσκονται η Κορέα και η Φινλανδία. Η Ελλάδα κατέχει την 24η θέση σε σύνολο 65 χωρών στις ικανότητες ανάγνωσης που αποτέλεσε και το βασικό αντικείμενο της έρευνας. Κάτω από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ κατατάσσεται η Ελλάδα στα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες, με την παρατήρηση ότι υπάρχει βελτίωση στις επιδόσεις στα μαθηματικά.

Η διδασκαλία της κρίσης ή …η κρίση της διδασκαλίας! HKAΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

Όπως γίνεται εύκολα φανερό η αντιπαράθεση για τις αιτίες της κρίσης αποτελεί ζήτημα υψίστης σημασίας για τα στρατόπεδα τόσο της αστικής όσο και της εργατικής τάξης, αφού συνδέεται άμεσα και με το ζήτημα των δύο δρόμων ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας. Σ’ αυτόν τον πόλεμο

των ιδεών η αστική τάξη διαθέτει έναν πανίσχυρο και πολυπλόκαμο μηχανισμό, ο οποίος κάθε δευτερόλεπτο μετατρέπει τα δικά της άγχη και τις δικές της επιδιώξεις, σε άγχη και επιδιώξεις του “έθνους”. Αυτός ο μηχανισμός ακούει στο όνομα κρατική εξουσία και σημαντικό στοιχείο του αποτελεί το αστικό σχολείο.

Σ’ αυτό το άρθρο θα εστιάσουμε το ενδιαφέρον μας στην επίσημη άποψη των αρμόδιων κρατικών θεσμών, του Υπουργείου Παιδείας και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, για τα ζητήματα που σχετίζονται με την κρίση, όπως αυτή εκφράζεται στα οικονομικά μαθήματα του Λυκείου. Διαβάστε το σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στον Οδηγητή, στα επισυναπτόμενα.

Στο στόχαστρο η ιστορική αλήθεια : Πολύμορφη προσπάθεια να ξαναγραφτεί η Ιστορία με στόχο τις νεανικές συνειδήσεις

Η πολυμέτωπη επίθεση στην ιστορική αντικειμενική αλήθεια και ο ι προσπάθειες παραχάραξής της αποτελούν έκφραση της γενικότερης επίθεσης στις συνειδήσεις της νέας γενιάς. Στο πλαίσιο αυτό, επιχειρείται η Ιστορία να αποδομηθεί και να ξαναγραφτεί στα μέτρα της εκμεταλλεύτριας τάξης, ακυρώνοντας την προσφορά των προοδευτικών δυνάμεων, απογυμνωμένη από κάθε τι που θα εμπνεύσει και θα οδηγήσει σε πραγματική πρόοδο. Σ' αυτό το πνεύμα και στο σχολείο, οι νέοι μαθαίνουν μια Ιστορία στα μέτρα του συστήματος, η οποία στερεί την αλήθεια και όλα εκείνα τα στοιχεία που βοηθούν στη διαμόρφωση συμπερασμάτων για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. 

Η περίπτωση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπως διδάσκεται στα βιβλία της Γ' Γυμνασίου και Γ' Λυκείου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η εικόνα που παίρνουν οι μαθητές είναι πως τα αίτια του πολέμου δεν απορρέουν από τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, ούτε από το κοινό «μέτωπο» των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων απέναντι στην ΕΣΣΔ και τη Διεθνή. Αντίθετα, το εκμεταλλευτικό σύστημα - που γέννησε και γεννά τους πολέμους - εξαγνίζεται π.χ. στο βιβλίο Ιστορίας Γ' Λυκείου όταν αναφέρεται ότι «ισχυρό υπήρξε το πλήγμα που δεχόταν, γενικότερα, το φιλελεύθερο δημοκρατικό πρότυπο στο πεδίο της οικονομίας και, κατ' επέκταση, η προοπτική της ευημερίας που ήδη διαφαινόταν. Πράγματι, η κοινοβουλευτική δημοκρατία, η οποία κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1920 φαινόταν ότι είχε κυριαρχήσει στο διεθνές στερέωμα, δεχόταν την αυστηρή κριτική των εχθρών της. Η σταλινική Ρωσία και η φασιστική Ιταλία στο εξωτερικό, αλλά και οι οπαδοί τους στο εσωτερικό των δημοκρατικών χωρών της Ευρώπης ενθαρρύνονταν και ενισχύονταν στην αντίθεσή τους κατά του φιλελευθερισμού». Εμφανίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ το κομμουνιστικό κίνημα σαν εχθρός της δημοκρατίας και της «ευημερίας».

Δεν αποτελεί... εφόδιο η νωρίτερη εκμάθηση ανάγνωσης

Μέσα από το παιχνίδι και την αλληλεπίδραση με τους ενήλικες τα παιδιά προετοιμάζονται καλύτερα για την εκμάθηση ανάγνωσης και τα παιδιά που μαθαίνουν να διαβάζουν στα 7 τους χρόνια δεν υστερούν σε τίποτα από αυτά που μαθαίνουν να διαβάζουν στα 5 τους, δείχνει μια πρόσφατη έρευνα
Στο καθημερινό υποχρεωτικό πρόγραμμα των 7 διδακτικών ωρών που θα παρακολουθούν τα παιδάκια στα 800 νέα ολοήμερα σχολεία, εντάσσονται από την Α' τάξη δύο ώρες αγγλικά και δύο ώρες «νέες τεχνολογίες» τη βδομάδα. Τα παραπάνω αποτυπώνονται και στις υπουργικές αποφάσεις που ορίζουν τα 800 αυτά δημοτικά σχολεία και το πρόγραμμά τους, που δημοσιεύτηκαν στις αρχές Ιούνη στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και υπογράφονται από την υφυπουργό Παιδείας Εύη Χριστοφιλοπούλου. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι τα παιδιά θα κληθούν σε μια ηλικία που δεν μπορούν ακόμα καλά - καλά να χειριστούν τη μητρική τους γλώσσα, να μαθαίνουν παράλληλα μια ξένη γλώσσα και μια... ηλεκτρονική γλώσσα.

Οι φωνές παιδαγωγών κι άλλων επιστημόνων, που αντιτίθενται στην όλο και νωρίτερη ένταξη τέτοιων μαθημάτων στο σχολείο, όλο και πληθαίνουν, καθώς πρόκειται για ένα εγχείρημα που έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται πολύ νωρίτερα σε άλλες καπιταλιστικές χώρες και έχουν αρχίσει να φαίνονται κάποια από τα αποτελέσματά του. Μια χαρακτηριστική και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα έρευνα (που σχετίζεται με το συγκεκριμένο θέμα) είναι αυτή που αφορά τη σύγκριση των ικανοτήτων ανάγνωσης (στη μητρική τους γλώσσα) των παιδιών που ξεκίνησαν να μαθαίνουν ανάγνωση στα πέντε τους χρόνια με αυτά που ξεκίνησαν στα εφτά:

Ερευνητής του πανεπιστημίου του Οτάγκο ανακάλυψε, για πρώτη φορά, ποσοτικές ενδείξεις ότι η διδασκαλία ανάγνωσης στα παιδιά από την ηλικία των πέντε ετών πιθανότατα δε θα καταστήσει ικανότερο το παιδί ως προς την ανάγνωση, από ένα άλλο παιδί που θα μάθει να διαβάζει αργότερα, π.χ. στην ηλικία των επτά χρόνων.

Η έρευνα (επιπέδου διδακτορικού) διενεργήθηκε από τον δόκτορα Σεμπάστιαν Σάγκεϊτ και εισήχθη στη «διακεκριμένη λίστα» διδακτορικών διατριβών του Πανεπιστημίου για το 2009. Ο δόκτορας Σάγκεϊτ βραβεύτηκε επίσης με μια περιζήτητη υποτροφία για Μεταδιδακτορική Ερευνα, για να συνεχίσει τις μελέτες του για την παιδική εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο του Βίτζμπουργκ στη Βαυαρία, ενώ άρθρα για αποτελέσματα της δουλειάς του έχουν δημοσιευθεί σε πολλές ιστοσελίδες της Νέας Ζηλανδίας και της Βρετανίας.

Δεν υστερούν σε τίποτα τα παιδιά που μαθαίνουν αργότερα ανάγνωση

ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ : Διαρκής στόχος το χτύπημα του ορθολογισμού

Στην «παιδαγωγική αγορά» των «επιστημόνων» που μεταφράζουν αυτολεξεί τις εντολές του ΟΟΣΑ και της ΕΕ θα έχουμε σχολεία που θα βγάζουν τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων με λίγα μαθήματα, λίγη γνώση, λίγο κόπο. Και τα «άλλα» παιδιά θα βγάζουν τα σχολεία που δε θα εφαρμόζουν τους κανόνες που εφαρμόζονται στα λαϊκά σχολεία. Σ' αυτά τα λαϊκά σχολεία θα φτάνουν για τους μαθητές «δέκα κολυβογράμματα» για να μπορούν να ανταποκριθούν στη δουλειά που θα τους αναθέσει η «αγορά» του καπιταλιστικού μεσαίωνα. Το θέμα της έκθεσης στη Γ' Λυκείου φέτος ήταν ενδεικτικό: «Στη ζωή του ο μαθητής θα αλλάξει δέκα επαγγέλματα». Οπότε δε χρειάζεται «να γίνει κάτι» (όπως έλεγαν οι παλιοί). Τώρα πρέπει «να ξέρει πώς να μαθαίνει» οτιδήποτε καινούριο του αναθέσει το αφεντικό να διαχειριστεί ...εφ' όρου ζωής. Δηλαδή, όπως ομολογούν κι οι ίδιοι: «Λίγα μαθηματικά, λίγα ελληνικά, λίγα αγγλικά και λίγο κομπιούτερ». Τα άλλα θα τα μάθει ...«στην πορεία», σαν τα παλιά «τσιράκια», που μάθαιναν απ' την εμπειρία τους δίπλα στον «κάλφα», δουλεύοντας τσάμπα φυσικά.

Για να περάσουν αυτήν τη λογική στη λαϊκή οικογένεια, οι ίδιοι που δημιουργούν εμπόδια στην πορεία των παιδιών της εργατικής τάξης, την ίδια στιγμή φλομώνουν τον κόσμο με τη συστηματική προπαγάνδα: «Οι σπουδές δε χρειάζονται κι από κει άνεργος βγαίνεις», «Καλύτερα είναι να ακολουθήσουν το δρόμο της μαθητείας, της κατάρτισης νωρίς - νωρίς για να βγουν στη δουλειά γρήγορα», «Δυσκολεύονται να μάθουν και "δεν τα παίρνουν", άρα να τους δώσουμε πιο εύκολα». Λες και τα παιδιά της εργατικής τάξης είναι γεννημένα για τα «εύκολα» και «εύπεπτα», ενώ τα δικά τους είναι γεννημένα για τα μεγάλα και τα δύσκολα.

Για τη μείωση της ύλης στο μάθημα της Χημείας. Στόχος να ξεφύγει η διδασκαλία της Χημείας από τις αυστηρές αρχές της επιστήμης

Η προσπάθεια εναρμόνισης της Χημείας με τα «σύγχρονα» διεθνή δεδομένα έχει ξεκινήσει από το 1997, όταν κυκλοφόρησαν τα αναμορφωμένα βιβλία του Γυμνασίου, όπου γινόταν αναφορά στο αναλυτικό πρόγραμμα της Χημείας της Αυστραλίας, του οποίου σκοπός είναι «να ξεφύγει η διδασκαλία της Χημείας από τις αυστηρές αρχές της επιστήμης»! Αυτός ο στόχος πραγματοποιείται διδακτικά με τη διαδικασία της αναπλαισίωσης, δηλαδή της παραποίησης της επιστημονικής γνώσης, την αντικατάσταση των επιστημονικών εννοιών από ψευδοέννοιες, την εστίαση στην ποιοτική εξήγηση των χημικών φαινομένων, την αποδυνάμωση της ατομικής θεωρίας, ενώ οι μαθητές καλούνται να κατασκευάσουν την «ατομική» - δηλαδή υποκειμενική - αντίληψη για τα φαινόμενα.

Η Χημεία, η επιστήμη που εξετάζει τις ποιοτικές αλλαγές των υλικών συστημάτων, που προκύπτουν ως συνέπεια της αλλαγής της ποσοτικής τους σύστασης, διδάσκεται εστιάζοντας στο ποιοτικό επίπεδο! Αφαιρούνται ακόμα και απλοί ποσοτικοί υπολογισμοί στα διαλύματα. Η διδασκαλία προσανατολίζεται στη μακροσκοπική εξήγηση των φαινομένων, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζεται οποιαδήποτε εξήγηση σε μικροσκοπικό επίπεδο, διότι η ατομική θεωρία έχει καταρριφθεί, ενώ η ύπαρξη των ατόμων αμφισβητείται, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στα σχολικά βιβλία... Αυτή η αντίληψη είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία παρανοήσεων στους μαθητές στις βασικές έννοιες, όπως άτομο, στοιχείο, ιόν, μόριο, χημική ένωση, χημική αντίδραση και η σύγχυση ενισχύεται από τη διδασκαλία ψευδοεννοιών, όπως απλή ουσία, σύνθετη ουσία, βαθιά μεταβολή.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ : Η υπουργός Παιδείας, την περασμένη Δευτέρα, ανακοίνωσε πρωτοβουλίες για την «προώθηση» του ... εμπορεύματος «ελληνική γλώσσα»

Οταν η γλώσσα μετατρέπεται σε εμπόρευμα
Πλήρως ευθυγραμμισμένες με το σύνθημα της ΕΕ «γλώσσα σημαίνει μπίζνες» ήταν  οι ανακοινώσεις της υπουργού Παιδείας, την περασμένη Δευτέρα, στη Συνάντηση Εργασίας για την «Ελληνική Γλώσσα και τη Γλωσσική Αγωγή». Απ' τις ανακοινώσεις δεν έλειψαν τα μεγάλα λόγια, τα οποία το μόνο που αποδεικνύουν είναι την υποκρισία της κυβέρνησης και σε αυτόν τον τομέα.

«Για μένα η γλώσσα είναι το μεγάλο» είπε, μεταξύ πολλών άλλων, η Α. Διαμαντοπούλου, ενώ δεν έχουν περάσει παρά λίγες βδομάδες απ' τα μέτρα για τα 800 ολοήμερα δημοτικά με «αναμορφωμένο πρόγραμμα»  (πειραματόζωα για το «νέο» σχολείο),  όπου τα Αγγλικά θα διδάσκονται απ' την Πρώτη Δημοτικού, πριν ακόμα οι μαθητές αφομοιώσουν στοιχειωδώς τη μητρική γλώσσα. Η υποκρισία συνεχίστηκε, όταν η υπουργός Παιδείας επανέλαβε και ότι στα 800 ολοήμερα αυξάνονται οι ώρες της ελληνικής γλώσσας και με ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων, την ίδια ώρα που από τα βιβλία έχουν αφαιρεθεί στο μεγαλύτερο βαθμό τα λογοτεχνικά κείμενα και έχουν αντικατασταθεί με ...μικρές αγγελίες και συνταγές!

Το σύνθημα «γλώσσα σημαίνει μπίζνες» διατυπώθηκε από την ΕΕ το 2007. Η Γενική Διεύθυνση Εκπαίδευσης και Πολιτισμού της Κομισιόν, προετοιμάζοντας διεθνές συνέδριο για «τις επιχειρήσεις, τις γλώσσες και τις διαπολιτισμικές δεξιότητες», χρησιμοποίησε το σύνθημα «Γλώσσες σημαίνουν μπίζνες» (LANGUAGES MEAN BUSINESS)! Σε αυτό το πλαίσιο και με πολλές άλλες αποφάσεις η ΕΕ αντιμετωπίζει τη γλώσσα ως ένα ακόμα προϊόν της ελεύθερης αγοράς.

Για το πρόβλημα του όγκου της ύλης

Η πολύπλευρη μόρφωση δεν μπορεί να εξασφαλιστεί από το παραδοσιακό σχολείο Γενικής Εκπαίδευσης. Αυτό είναι σχολείο θεωριτίστικο, των αποσπασματικών γνώσεων και της παθητικής απομνημόνευσης. Σχολείο των ταξικών φραγμών και της προετοιμασίας των “ειδικών” επιστημόνων, για την αναπαραγωγή της κοινωνικής και οικονομικής δομής του συστήματος. Η εγκυκλοπαιδική μόρφωση, που αποτέλεσε το βασικό περιεχόμενο της αστικής Γενικής Εκπαίδευσης, όταν ακόμα το επίπεδο των επιστημονικών γνώσεων ήταν χαμηλό, δεν αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες της εποχής μας και ήδη βρίσκεται σε αδιέξοδο. Το σύγχρονο σχολείο δεν μπορεί να στοχεύει στην απόκτηση της καθεμιάς γνώσης –η εκλαϊκευση κι αφομοίωση όλων των νέων γνώσεων είναι διαδικασία αδύνατη, με τα δεδομένα της επαναστατικής ανάπτυξης των επιστημών. Αλλά και δεν είναι αυτός ο σκοπός του βασικού σχολείου–η Γενική Εκπαίδευση δεν πρέπει πια να απευθύνεται σε λίγους αλλά να καλύπτει τις ανάγκες της Βασικής Εκπαίδευσης. Αν σήμερα το αστικό σχολειό βγάζει λειτουργικά αναλφάβητους, που δεν ξέρουν τι να κάνουν τις γνώσεις τους, αυτό δεν οφείλεται στην ατομική προσπάθεια των παιδιών και των καθηγητών. (Γι’ αυτό και η αξιολόγηση του μαθητή και του καθηγητή, όσο σκληρή κι αν γίνει, δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα - μπορεί, ίσως, να αποπροσανατολίσει).Το παραδοσιακό γενικό σχολείο κι ιδιαίτερα το λύκειο πληρώνει τις συνέπειες του κοινωνικού χαρακτήρα του, σαν μηχανισμού ταξικής επιλογής και χειραγώγησης. Μορφωτικός στόχος του είναι ο αποθησαυρισμός γνώσεων, η ποσότητα της εργασίας, που απαιτείται για τον ανταγωνισμό. Το πρόγραμμα του λυκείου αποτελεί σύνοψη ειδικών

ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ : Το υπουργείο ακολουθεί τη λογική του «Προκρούστη»

Η λογική της «εύκολης» λύσης οδηγεί την πλειοψηφία των μαθητών στην αμάθεια
Τη μείωση της ύλης των μαθημάτων των Φυσικών Επιστημών ανακοίνωσε πρόσφατα η υπουργός Παιδείας, στο πλαίσιο του λεγόμενου «εξορθολογισμού» που θα πραγματοποιηθεί από το Σεπτέμβριο στα σχολεία της χώρας. Πιο συγκεκριμένα, για τα μαθήματα των Μαθηματικών, της Φυσικής, της Χημείας, της Βιολογίας, της Γεωγραφίας, της Πληροφορικής και της Τεχνολογίας προβλέπεται κατά μέσον όρο 21,5% λιγότερη διδακτέα ύλη. Δηλαδή, κόπηκε σχεδόν το ένα πέμπτο της ύλης από την Ε΄ Δημοτικού έως και τη Γ΄ Λυκείου.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της υπουργού Παιδείας, η ύλη των θετικών μαθημάτων εκτιμάται ότι είναι «ιδιαιτέρως δύσκολη και υπερφορτωμένη». Ποιες είναι οι αλλαγές, όμως, που έγιναν τα τελευταία χρόνια στα αναλυτικά προγράμματα και οδήγησαν σ' αυτήν την κατάσταση; Αυξήθηκε η ύλη; Οχι, βέβαια! Αν κάποιος μελετήσει με περισσότερη προσοχή το περιεχόμενο των αλλαγών αυτών, θα διαπιστώσει ότι τα προγράμματα, έτσι όπως διαμορφώθηκαν, δεν αντανακλούν σε μια σφαιρική γνώση των φαινομένων της φύσης, αλλά παρέχουν σκόρπια γνώση ενισχύοντας την αποσπασματικότητα και την αντιεπιστημονικότητα. Στο μοντέλο αυτό που επιλέχθηκε, κυριαρχεί η υποκειμενικότητα της μάθησης, σε βάρος της διδασκαλίας των νόμων που έχουν ανακαλυφθεί και αντανακλούν αντικειμενικές σχέσεις του φυσικού κόσμου, υποβαθμίζοντας και με τον τρόπο αυτό το ρόλο του καθηγητή/ δασκάλου.

Στη συνέχεια θα δούμε, με μερικά παραδείγματα, πώς αυτές οι αλλαγές αποτυπώθηκαν στην ύλη των Μαθηματικών του Λυκείου τα τελευταία χρόνια. 

ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΣΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ : Προβληματισμός στους επιστήμονες

Εκδήλωση της Ενωσης Ελλήνων Φυσικών, για τη
μείωση της ύλης στη Φυσική, Δημοτικού από την Ε 'μέχρι το Λύκειο

Η Ενωση Ελλήνων Φυσικών ΕΕΦ, όταν το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε τη μείωση της ύλης των μαθημάτων των θετικών επιστημών στην Ε 'και Δημοτικού Στ', στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, εξέδωσε ανακοίνωση - ανοιχτή επιστολή στην υπουργό και εισηγήθηκε «Τη διατήρηση του εύρους της διδακτέας ύλης της Φυσικής του Λυκείου, αλλά τη σημαντική μείωση του επιπέδου δυσκολίας της διδασκαλίας της». Την Τρίτη 15 Ιουνίου διοργάνωσε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συζήτηση για το ζήτημα, με τη συμμετοχή μελών του ΔΣ της Ενωσης, φυσικών σε σχολεία της χώρας και πανεπιστημιακών καθηγητών Φυσικής. Ολοι εξέφρασαν τον έντονο προβληματισμό τους για τη μείωση της ύλης, αλλά και για τον τρόπο που το υπουργείο προχώρησε σε ένα «κόψε - ράψε» στην ύλη των σχολικών βιβλίων.

Αξιοσημείωτη και αποκαλυπτική ήταν η τοποθέτηση του προέδρου της επιτροπής που εισηγήθηκε την πρόταση για τον «εξορθολογισμό» της ύλης της Φυσικής, Παναγιώτη Κουμαρά, Καθηγητή στο ΑΠΘ, που παραβρέθηκε στην εκδήλωση. Παρουσίασε το σκεπτικό με το οποίο αφαιρέθηκαν συγκεκριμένα κεφάλαια, ενώ επισήμανε ότι δεν είναι καλό να πάρεις κάτι να το γεμίσεις και να το αδειάσεις, γιατί γίνεται ... κεφαλοτύρι. Πρόσθεσε, επίσης, ότι η ύλη στη Φυσική, όπως διαμορφώθηκε μετά τη μείωση, θα παραμείνει μόνο για ένα ή δύο χρόνια, σύμφωνα με το υπουργείο. την Απ 'παρέμβαση του - ανεξάρτητα απ' το περιεχόμενο που κόπηκε και θα κριθεί απ 'τους επιστήμονες όταν αποφασίσει το υπουργείο να δημοσιοποιήσει τις μειώσεις - έγινε φανερό ένα πράγμα: Το υπουργείο Παιδείας έκανε μια «παραγγελία» για ένα κόψε - ράψε, κάτι που από μόνο του είναι αντιεπιστημονικό και αντιπαιδαγωγικό, όπως επισημάνθηκε από πολλούς στην εκδήλωση.

«ΝΕΟ» ΣΧΟΛΕΙΟ" : Πλήρως υποβαθμισμένα θα είναι τα σχολικά βιβλία

Υποβάθμιση και απαξίωση του βιβλίου ως βασικού μορφωτικού εργαλείου μέσα στο σχολείο , προανήγγειλε η υπουργός Παιδείας

Η μείωση της διδακτέας ύλης στα θετικά μαθήματα κυρίως σε δημοτικό και γυμνάσιο , που ανακοίνωσε προχτές το υπουργείο Παιδείας , μαζί με τα πιλοτικά « διαφοροποιημένα » ολοήμερα σχολεία , δεν ήταν οι μόνες αντιδραστικές εξαγγελίες για το « νέο σχολείο » που θέλει να φτιάξει η κυβέρνηση . Η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου προανήγγειλε με απόλυτη σαφήνεια τη στόχευση της κυβέρνησης να υποβαθμίσει το ρόλο των ίδιων των σχολικών βιβλίων στη μορφωτική διαδικασία του σχολείου ! Η απαξίωση του βιβλίου , όμως , σημαίνει απαξίωση της μελέτης που χρειάζεται για να κατακτηθεί η γνώση.

Συγκεκριμένα , με αφορμή τη μείωση της ύλης στα θετικά μαθήματα , η υπουργός Παιδείας ρωτήθηκε για τα σχολικά βιβλία και παραδέχτηκε : «Είναι ακατανόητα . Γιατί δεν υπήρχε λογική σειρά στην ύλη , στα κεφάλαια» ! Λες και η αποσπασματικότητα και αντιεπιστημονικότητα του σημερινού σχολείου είναι θέμα σειράς και ταξινόμησης ...

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ : Πώς η ιστορία γίνεται σιωπή και άγνοια….

Η απόπειρα αναθεώρησης της ιστορίας με κυρίαρχους άξονες, την ιδεολογική μονομέρεια, την αποσπασματικότητα και τα ιστορικά χάσματα, τον υποκειμενισμό, την κατάργηση της θεμελιακής αρχής της αιτιότητας και κάθε επιστημονικής νομοτέλειας, αποτυπώνονται ανάγλυφα τόσο στη σχολική ιστοριογραφία, όσο και στα κριτήρια σύνταξης και αξιολόγησης των θεμάτων της ιστορίας θεωρητικής κατεύθυνσης στις πανελλαδικές εξετάσεις (21-5-10). Ειδικότερα:

α) Οι αντιστοιχίσεις αριθμών με γράμματα ανάμεσα σε ιστορικές προσωπικότητες και κοφτές φράσεις

(Πχ. Τρικούπης, Θεοτόκης, Κουμουνδούρος, Χρύσανθος Τραπεζούντος με φράσεις όπως,τα αιτήματα της νέα γενιάς, ΟΧάρτης του Πόντου, η Πολιτοφυλακή της Κρήτης) Καμία σχέση δεν έχουν με το ιστορικό γίγνεσθαι και ούτε καν αναγνωριστικά δεν λειτουργούν για τη μνήμη των υποψηφίων, ενώ ταυτόχρονα καταργούν κάθε ίχνος κριτικής ικανότητας και σκέψης. Το ίδιο και οι ορισμοί ολότελα ασήμαντων ιστορικών όρων, όπως το Κόμμα των Ιαπώνων, Το Εθνικό Κομιτάτο και το Φροντιστήριο της Τραπεζούντας.

β) Τα θέματα Β1, Β2 απαιτούν στείρα απομνημόνευση και απλή παράθεση χωρίς βάθος βενιζελικών και αντιβενιζελικών ονομάτων και συνασπισμών στα 1904, καθώς και βενιζελικών νόμων στα 1911, με αναφορές ασύνδετες από τους κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς όρους που προσδιορίζουν ιστορικά την εποχή.

γ) Τα ζητούμενα της β ομάδας (πηγές, Γ1), καλούν τον υποψήφιο απλά να αναφερθεί στις διαδικασίες προσδιορισμού των ανταλλάξιμων περιουσιών και στις αποζημιώσεις, Χωρίς καν να μνημονεύεται ο λόγος για τον οποίο οι αποζημιώσεις αυτές σταμάτησαν (απόσβεση χρεών, Σύμφωνο της Άγκυρας μεταξύ Βενιζέλου-Ατατούρκ). Κατά το κείμενο, αιτία της μη καταβολής των αποζημιώσεων ήταν το εκπρόθεσμο της υποβολής, οι ασθένειες των προσφύγων, το ότι πολλοί ήταν ανήλικοι και ορφανοί και όχι η αναλγησία της αστικής τάξης και η εγκληματική αδιαφορία του καπιταλισμού για αυτούς, ούτε και η εκμετάλλευση των προσφύγων από την

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

Τις τελευταίες δεκαετίες το μάθημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας στα σχολεία διέρχεται μια σοβαρή κρίση υποτίμησης και υποβάθμισης. Οι οδηγίες του Αναλυτικού Προγράμματος Σπουδών επιμένουν σε ζητήματα μορφής με στόχο την απομόνωση του περιεχομένου και των ιδεολογικών μηνυμάτων των λογοτεχνικών έργων.

Ο καπιταλισμός επιδιώκει να περιθωριοποιήσει κάθε μορφή λογοτεχνικού έργου και να ευτελίσει με τη μαζική υποκουλτούρα κάθε είδος τέχνης, αμφισβητείται αυτό γι 'σκόπιμα η αξία της λογοτεχνίας και στο σχολείο. Αυτό συμβαίνει διότι η λογοτεχνία έχει κατεξοχήν πολιτική, ιστορική και ιδεολογική διάσταση. Ως εκ τούτου, η μορφωτική της αξία είναι μοναδική και καθοριστική, άρα εξοβελιστέα από το σχολείο της ημιμάθειας. Ούτε ο δάσκαλος είναι ουδέτερος πολιτικά, ούτε ο συγγραφέας, ο οποίος είναι κατεξοχήν φορέας μιας συγκεκριμένης ιδεολογίας, πχ. Ο Σολωμός, ο Βάρναλης, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος (ιδεαλισμός-διαλεκτικός υλισμός). Δεν υπάρχει λοιπόν αστράτευτο έργο τέχνης.

Η αστική παιδαγωγική και εκπαιδευτική πολιτική θεωρούν ότι καλή λογοτεχνία είναι η πολιτικά ουδέτερη, τελικά αυτή που εντάσσεται στο αστικό σύστημα και δεν αμφισβητεί την πολιτική κυριαρχία της αστικής τάξης. Τα θέματα των πανελλαδικών εξετάσεων στη λογοτεχνία θεωρητικής ακολουθούν πιστά αυτή την αντίληψη.

Η ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΝΕΟ ΚΥΜΑ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Από ό, τι φαίνεται το Υπουργείο Δια Βίου Μάθησης, με όργανο την ΚΕΓΕ και τα θέματα που επιλέγει, επιμένει προκλητικά και θρασύτατα στο να μετατρέψει τις πανελλαδικές εξετάσεις σε εστία πολιτικής και ιδεολογικής χειραγώγησης των τελειοφοίτων του γενικού λυκείου και των ΕΠΑΛ και σε πλυντήριο εγκεφάλου της νεολαίας.

Πέρα από την επίθεση που εκδηλώθηκε στη σκέψη των υποψηφίων με το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας, οι ιθύνοντες συνεχίζουν ακάθεκτοι τη σκοτεινή αποστολή τους και με τα θέματα του μαθήματος της ιστορίας γενικής παιδείας (17/5/2010).

Και πιο συγκεκριμένα:

α. Οι ερωτήσεις τηλεοπτικού κουίζ και τροχού της τύχης, που απαιτούν μονολεκτική απάντηση ΣΩΣΤΌ ή ΛΑΘΟΣ, καμιά σχέση δεν έχουν με την καλλιέργεια της ιστορικής γνώσης και κρίσης (Αντιπαιδαγωγικές) και κατά τη γνώμη μας στοχεύουν στη διάλυση της σκέψης των παιδιών, έτσι ώστε αύριο μπροστά στα μεγάλα κοινωνικά και εργασιακά προβλήματα να μην ξέρουν τι να απαντήσουν. Όπως χαρακτηριστικά γράφτηκε και σε σύνθημα μαθητικής κατάληψης: «σωστό ή λάθος; Δεν ξέρω τι να απαντήσω στο σχολείο και τη ζωή».

β.Τα θέματα προχωρούν στην ιστορική παραχάραξη και την πολιτική προπαγάνδα αιτιολόγησης των αντιλαϊκών κυβερνητικών επιλογών για την έξοδο από την κρίση υπέρ του κεφαλαίου, Όταν στη δεύτερη ομάδα ερωτήσεων παραθέτουν κείμενο του Ν. Μουζέλη από το βιβλίο «Οικονομία και κράτος» και ζητούν να σχολιαστεί η θέση του γράφοντος, ότι η προσφορά άφθονης φτηνής εργασίας των προσφύγων, το επιχειρηματικό δυναμικό, τα ξένα κεφάλαια με τη μορφή δανείων (βλ. Δ.Ν.Τ., ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης, μετανάστες-σύγχρονοι πρόσφυγες) οδήγησαν την Ελλάδα στην ανάκαμψη και στην αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής κατά 65% μετά τη Σοβιετική Ένωση! Θέλουν δηλαδή να ταυτίζεται-όπως και τώρα-στη συνείδηση των νέων ότι η ανάπτυξη προς όφελος του κεφαλαίου είναι η μόνη ανάπτυξη που μπορεί να υπάρξει.

ΘΕΜΑ ΕΚΘΕΣΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗNΙΕΣ : Η στρατηγική επιλογή της Ε.Ε. για τη δια βίου μάθηση-εκμετάλλευση θέμα πανελλαδικών εξετάσεων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

Τόσο το κείμενο όσο και τα ζητούμενα του εξεταζόμενου πανελλαδικά μαθήματος της «Νεοελληνικής γλώσσας» (14-5-2010) αποτελούν προκλητική και ωμή ιδεολογική παρέμβαση της στρατηγικής επιλογής των μονοπωλίων για την εκπαίδευση και την εργασία, με την προπαγάνδιση μέσα από αυτά της πολιτικής της «Δια βίου μάθησης».

Ειδικότερα, το κείμενο που επιλέχτηκε και δόθηκε στους υποψηφίους:

α. Στο όνομα της αυτομόρφωσης διαφημίζει την πολιτική της διαρκούς κατάρτισης και τη βασική θέση της Ε.Ε. για επίσημους και ανεπίσημους εκπαιδευτικούς θεσμούς, την τυπική δηλαδή και άτυπη εκπαίδευση, που έρχονται αφενός να καταργήσουν κάθε έννοια υποχρεωτικής εκπαίδευσης και μόρφωσης, αφετέρου να νομιμοποιήσουν τις διαρκείς πιστοποιήσεις προσόντων χωρίς εργασιακό αντίκρισμα.

β. Ανασύρονται και προβάλλονται τα καπιταλιστικά ιδεολογήματα για τη σύνδεση του σχολείου με την αγορά εργασίας, την «κοινωνία της γνώσης», την κυριαρχία των νέων τεχνολογιών οι οποίες, αντί να μορφώνουν το νέο άνθρωπο και να τον ανακουφίζουν εργασιακά, δήθεν τον εξωθούν «νομοτελειακά» στην εργασιακή εξαθλίωση. Ταυτόχρονα, αποθεώνονται οι δεξιότητες αντί για την επιστημονική γνώση.

γ. Το κείμενο της Αλεξάνδρας Κορωναίου, ανάμεσα στα άλλα, ανάγει την εκπαίδευση των νέων ανθρώπων σε ατομική υπόθεση και ευθύνη και όχι σε κοινωνική υποχρέωση και δικαίωμα που είναι, Όταν τονίζει ότι το ίδιο το άτομο «αποφασίζει, άλλοτε αυτοβούλως και άλλοτε κάτω από την πίεση συγκεκριμένων αναγκών, να εκπαιδευθεί».

δ. Το πιο απάνθρωπο και αντικοινωνικό σόφισμα του κειμένου είναι αυτό που υποστηρίζει ότι «ανεξάρτητα από τις ψυχοκοινωνικές συνέπειες αυτής της [κατάστασης =« η συνολική τεχνολογική αναδιάρθρωση της εργασιακής δραστηριότητας στερεί όλο και περισσότερο στα άτομα τη δυνατότητα να διατηρούν μία και μοναδική επαγγελματική ταυτότητα σε όλη τη διάρκεια της ενεργού ζωής τους »], οι νέοι άνθρωποι των τεχνολογικών κοινωνιών καλούνται να αλλάξουν δύο ή τρία επαγγέλματα στην επαγγελματική πορεία τους». Οι υποψήφιοι λοιπόν ζητείται να αναπτύξουν σε μία παράγραφο το απόσπασμα αυτό, να υιοθετήσουν δηλαδή και να «μυηθούν» στη δια βίου περιπλάνηση από την πρόσληψη στην απόλυση, από την κατάρτιση στην ανεργία και την επαναπρόσληψη, και αυτό ανεξάρτητα από τις συνέπειες για την κοινωνία, την ψυχική ζωή και ισορροπία των νέων · με άλλα λόγια να αποδεχτούν ως φυσικό γεγονός την κατάργηση της μόνιμης και σταθερής εργασίας.

Η παραχάραξη της Ιστορίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στα σχολικά βιβλία

Η επέτειος των 65 χρόνων από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών αποτελεί μια καλή αφορμή ώστε να ξεδιπλώσουμε έναν πρώτο, στοιχειώδη προβληματισμό, γύρω από την παραχάραξη της Ιστορίας που επιχειρείται σήμερα μέσα από τα σχολικά βιβλία1. Παραχάραξη που θεμελιώνεται αφ 'ενός σε αλλοιώσεις και αφ' ετέρου σε αποσιωπήσεις ιστορικών προσώπων και πραγμάτων, έτσι ώστε, εν τέλει, να «αποτυπωθεί» στην ιστορική συνείδηση του μαθητή - και αυριανού εργαζόμενου - το επιθυμητό, ιδεολογικοπολιτικά στεγανοποιημένο και προπαντός εγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Πολέμου Παγκοσμίου Αναζητώντας τα αίτια του Β ', σύμφωνα Γυμνασίου και Γ' Λυκείου ανατρέχουν στη διεθνή οικονομική κρίση του καπιταλισμού (1929-1933), η οποία - τα βιβλία Ιστορίας της Γ 'πάντα με τα ίδια - έβαλε τέλος στην προηγούμενη περίοδο της «ευημερίας »και« αισιοδοξίας ». Βεβαίως, ο επίμαχος προσδιορισμός «του καπιταλισμού» δεν αναφέρεται. Ούτε ότι οι κρίσεις αποτελούν εγγενές χαρακτηριστικό, αναπόσπαστο κομμάτι της λειτουργίας του καπιταλισμού (γεγονός που ενέχει σημαντικές προεκτάσεις και για το σήμερα). Το γεγονός εμφανίζεται λίγο - πολύ ως κάτι το τυχαίο, ως το προϊόν ασυνεννοησίας ή παρεξήγησης, που ξεκίνησε από την επιθυμία κάποιων μεγαλοεπενδυτών «να εισπράξουν μέρος από τα κέρδη τους» πουλώντας μετοχές. Αυτό προκάλεσε πανικό μεταξύ των μικροεπενδυτών, ο οποίος με τη σειρά του επέφερε τη γενική κατάρρευση των τιμών στο χρηματιστήριο της Ν. Υόρκης. Για την ουσία του φαινομένου (των κρίσεων στον καπιταλισμό) τίποτε.

Syndicate content