Ευθυγραμμισμένη με την προσπάθεια να απαλειφθεί κάθε φωνή που εναντιώνεται στην πολιτική του μαύρου μετώπου, να χωρέσει κάθε συλλογική διεκδίκηση στα μέτρα της πολιτικής τους, είναι η πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθήνας που απορρίπτει αίτηση σύστασης Συλλόγου Γονέων επειδή στο καταστατικό του μιλά για διεκδίκηση «ενιαίου δωδεκάχρονου σχολείου» και «μιας αληθινά Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης με ισότιμα τμήματα και σχολές».

Κατά τα προβλεπόμενα από την τυπική διαδικασία, η προσωρινή διοικούσα επιτροπή του Συλλόγου Γονέων 2ου Λυκείου Πόρτο Ράφτη - Μαρκόπουλου υπέβαλε στο Πρωτοδικείο το Καταστατικό του για έγκριση. Το πρωτοδικείο, με την απόφασή του (11 Γενάρη 2012) απαντά μεταξύ άλλων ότι τα συγκεκριμένα στοιχεία του Καταστατικού «επιβάλλουν την υποστήριξη ενός υποδείγματος οργάνωσης της Παιδείας που αποκλίνει σημαντικά από το ιστορικά καθιερωμένο εδώ και δεκαετίες πλέον και προβλεπόμενο από τις οικείες νομικές διατάξεις σύστημα διάρθρωσης της εκπαίδευσης στη χώρα μας». Κρίνει δε, ότι «οι διατάξεις αυτές του Καταστατικού στερούν ανεπίτρεπτα από την πλειοψηφία των μελών του συλλόγου τη νόμιμη δυνατότητα να αποφασίσουν, να προωθήσουν, στα πλαίσια λειτουργίας του συλλόγου, ένα διαφορετικό από το από αυτές επιβαλλόμενο σύστημα οργάνωσης της εκπαίδευσης». Ζητά να προσκομιστεί «νέο καταστατικό του σωματείου, με χρονολογία και υπογεγραμμένο από τα ιδρυτικά του μέλη, από το οποίο θα έχουν απαλειφθεί α) από τη διάταξη του άρθρου 2 στοιχείο 2 του προσκομισθέντος καταστατικού η φράση "ενιαίου δωδεκάχρονου σχολείου", και β) από τη διάταξη του άρθρου 2 στοιχείο 6 αυτού η φράση "μιας αληθινά Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης με ισότιμα ιδρύματα, τμήματα και σχολές", όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσας».

Η αντιμετώπιση που είχε ο Σύλλογος από το Πρωτοδικείο είναι ενδεικτική της πανταχού παρούσας προσπάθειας να συμβιβαστεί ο λαός με την πραγματικότητα που του διαμορφώνουν, σε μία περίοδο μάλιστα έντασης της επίθεσης στα δικαιώματά του. Μαρτυρά την αγωνία της αστικής τάξης να μην «ξεφύγουν» οι διεκδικήσεις του λαού από το «ιστορικά καθιερωμένο» και «προβλεπόμενο από τις οικείες νομικές διατάξεις», όπως αναφέρεται στη συγκεκριμένη περίπτωση για το ταξικό, αναχρονιστικό και πίσω από τις πραγματικές ανάγκες εκπαιδευτικό σύστημα.

Η απόφαση είναι ενδεικτική και του πώς θέλουν τους συλλόγους γονέων: Σαν διεκπεραιωτές υποχρεώσεων που η πολιτεία θα έπρεπε να καλύπτει, να αγοράζουν χαρτιά υγείας, να βάφουν τα σχολεία, να αποτελούν ένα χόμπι και όχι μέσο συλλογικής διεκδίκησης, χωρίς όραμα και στόχους πάλης.

Αρχισε να δρομολογείται το δεύτερο μεγάλο κύμα συγχωνεύσεων σχολείων, που είχε προαναγγείλει το υπουργείο Παιδείας, παρά τη γενικευμένη αγανάκτηση και τα προβλήματα που δημιούργησαν (με εντονότερο αυτό της μεταφοράς των μαθητών) στα σχολεία, στους εκπαιδευτικούς και τις λαϊκές οικογένειες, οι χιλιάδες συγχωνεύσεις που αποφασίστηκαν πέρσι.

Μάλιστα στο τέλος της εγκυκλίου, εφιστά την προσοχή στις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και τους Δήμους: «Θα είναι καλό να εξασφαλίζεται η συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων για (...) την αποφυγή των εκ των υστέρων διαμαρτυριών»... Είναι προφανές ότι η κατεύθυνση της κυβέρνησης είναι: Συγχωνεύστε - καταργήστε! Γιατί αν είχαν σκοπό να ιδρύσουν σχολεία, δεν θα διαμαρτυρόταν κανένας!

Επιπλέον η υφυπουργός λέει στους δήμους ότι: «Μαζί με τις γνωμοδοτήσεις των Δημοτικών Συμβουλίων θα αποσταλούν βεβαιώσεις ανάληψης δαπάνης για τις λειτουργικές ανάγκες των προτεινόμενων προς ίδρυση σχολείων που θα εκδώσουν οι οικονομικές υπηρεσίες των οικείων δήμων». Δηλαδή, το πρωταρχικό κριτήριο για την ίδρυση ενός σχολείου δεν θα είναι οι ανάγκες του πληθυσμού ενός δήμου, αλλά το αν έχει τα απαραίτητα κονδύλια στα ταμεία του για να το λειτουργήσει!

Για το θέμα έβγαλε χτες ανακοίνωση το ΔΣ της ΔΟΕ, σπέρνοντας αυταπάτες πως η υπουργός τους είχε πει σε συνάντηση το Δεκέμβρη ότι δε θα υπάρξει νέος κύκλος συγχωνεύσεων - καταργήσεων, τη στιγμή που η υπουργός είχε δηλώσει τα αντίθετα στη Βουλή το καλοκαίρι και το φθινόπωρο είχε καλέσει δημόσια τους δημάρχους να κάνουν προτάσεις για το νέο κύμα συγχωνεύσεων. Το ΔΣ της ΔΟΕ ακόμα και τώρα, μετά την έκδοση της εγκυκλίου λέει ότι θα παρακολουθήσει το θέμα και θα αντιδράσει... εάν διαπιστώσει δυσμενή εξέλιξη, την ώρα που θα έπρεπε να προετοιμάζει εκπαιδευτικούς και γονείς για να αποτρέψουν ακόμα και σκέψεις νέων συγχωνεύσεων.

Αν ψάξει κανείς στο internet, αν παρακολουθήσει κανείς τις τηλεοπτικές εκπομπές, περιοδικά, θα συναντήσει πολλές οδηγίες, συνταγές για το πώς να διαχειριστείς την κρίση μιλώντας γι' αυτήν στα παιδιά σου, τρόπους για να αποφορτιστεί το τεταμένο κλίμα στην οικογένεια, κτλ. Φυσικά και οδηγίες χρειάζονται και πρακτικές προτάσεις απαιτούνται. Ωστόσο, το κύριο χαρακτηριστικό αυτών των προτάσεων, κρυμμένο μερικές φορές μέσα από δακρύβρεχτες περιγραφές για τα «παιδιά της διπλανής πόρτας που πεινάνε», είναι ότι απευθύνονται στους γονείς σαν να είναι αυτοί παιδιά, δηλαδή τους «παραμυθιάζουν». Παρουσιάζουν την κρίση σαν να ήταν μια φυσική καταστροφή και τους καλούν να διαχειριστούν τις συνέπειές της στην οικογένεια τους, να προσαρμοστούν. Αρα, αν δεν ξεκαθαρίσουμε ότι η κρίση είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα του καπιταλισμού, μιας κοινωνίας που ζει από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και έχει ως κίνητρο το κέρδος και ότι η μόνη η φιλολαϊκή διέξοδος είναι η πάλη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, τότε και εμείς θα «παραμυθιαστούμε».

Μιλώντας στα παιδιά μας για την κρίση σημαίνει πρώτα απ' όλα ότι τα διαπαιδαγωγούμε, και όπως έλεγε ο σοβιετικός παιδαγωγός Μακάρενκο, «διαπαιδαγωγώ σημαίνει μαθαίνω κάποιον πώς να ζει, άρα η διαπαιδαγώγηση είναι έκφραση του πολιτικού πιστεύω του παιδαγωγού».

«Μα καλά» -θα ισχυριστεί καλοπροαίρετα κάποιος- «δεν πρέπει να λάβουμε υπόψη μας την παιδική ηλικία, τα χαρακτηριστικά της, αντί να κάνουμε άλλο ένα ιδεολογικό μάθημα στα παιδιά μας»;

Αναλυτικά το ΠΑΜΕ επισημαίνει:

«"Σε θέλουν σκλάβα να χτυπάς το κούτελο στο χώμα! Χασίσι αν θες μετά χαράς, αλλ' όχι ελεφτερία!"

Κ. Βάρναλης

Ο αγώνας για την απελευθέρωση της τάξης μας είναι συνυφασμένος με τον αγώνα για την κατάργηση όλων των ναρκωτικών ανεξάρτητα αν τα ονομάζουν σκληρά ή μαλακά, γνήσια ή υποκατάστατα.

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Το νομοσχέδιο "κώδικας ναρκωτικών" που συζητιέται στη Βουλή προσπαθεί να φέρει άλλο ένα πλήγμα στην εργατική τάξη, στους αγώνες και την ποιότητα ζωής της. Η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου με επείγουσες διαδικασίες φέρνει και θέλει να περάσει το νόμο που θα ανοίγει διάπλατα τις πόρτες στην εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες και θα πολλαπλασιάζει το εμπόριο και τη διακίνηση του λευκού θανάτου.

Αλλο ένα δηλητηριώδες όπλο στη φαρέτρα των καπιταλιστών δουλεμένο από τα κόμματα που μοναδικό στόχο έχουν να κοντρολάρουν τις ζωές μας, τα οράματα και τα ιδανικά μας, να κατευθύνουν τα μυαλά μας, τα μυαλά των νέων, στην εξάρτηση την υποταγή και προσαρμογή σε ό,τι ευνοεί την πλουτοκρατία.

Πρώτη δύναμη στις εκλογές των ΕΛΜΕ της Θεσσαλονίκης αναδείχθηκε το ψηφοδέλτιο «ΕΣΑΚ - ΔΕΕ» που στηρίζουν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους εκπαιδευτικούς, για πρώτη φορά, εμφανίζοντας αύξηση ψήφων, εδρών και ποσοστών. Σημαντική μείωση εμφάνισαν οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ) με καθίζηση της ΠΑΣΚ η οποία σε 3 από τις 5 ΕΛΜΕ δεν εκπροσωπείται καν στο ΔΣ.

Σε σύνολο 4.189 εγκύρων ψηφοδελτίων, στις πέντε ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, η ΕΣΑΚ ΔΕΕ πήρε 1.018 ψήφους (από 1.011 που είχε πέρσι), 11 έδρες (είχε 9) και αύξησε το ποσοστό της σε 24,30% από 22,88%.

Η ΠΑΣΚ πήρε 584 ψήφους (είχε 972) και 3 έδρες (είχε 10). Η ΔΑΚΕ πήρε 996 ψήφους (είχε 1.122) και 10 έδρες (είχε 9). Η «Αγωνιστική Συνεργασία» πήρε 945 ψήφους και 8 έδρες. Η «Παρέμβαση» πήρε 426 ψήφους και 4 έδρες.

Αναλυτικά η ΕΣΑΚ ΔΕΕ στην Α' ΕΛΜΕ έλαβε 249 ψήφους και 4 έδρες (είχε 4), η ΠΑΣΚ 102 ψήφους και 2 έδρες (είχε 2), η ΔΑΚΕ 122 ψήφους και 2 έδρες (είχε 2).

Στη Β' ΕΛΜΕ η ΕΣΑΚ ΔΕΕ πήρε 291 ψήφους και 2 έδρες (είχε 2), η ΠΑΣΚ 136 ψήφους και καμία έδρα (είχε 2), η ΔΑΚΕ 323 ψήφους και 3 έδρες (είχε 2), η «Αγωνιστική Συνεργασία» 210 ψήφους και 2 έδρες (είχε 1).

Στην Γ' ΕΛΜΕ η ΕΣΑΚ ΔΕΕ πήρε 117 ψήφους και 2 έδρες (είχε 1), η ΠΑΣΚ 53 ψήφους και καμία έδρα (είχε 2), η ΔΑΚΕ 107 και 1 έδρα (είχε 1), η «Αγωνιστική Συνεργασία» 172 και 2 έδρες (είχε 2), η «Παρέμβαση» 125 ψήφους και 2 έδρες (είχε 1).

Στη Δ' ΕΛΜΕ η ΕΣΑΚ ΔΕΕ πήρε 115 ψήφους και 1 έδρα (είχε 1), η ΠΑΣΚ 145 και 1 έδρα (είχε 2), η ΔΑΚΕ 164 και 2 έδρες (είχε 2), «Αγωνιστική Συνεργασία» 357 και 3 έδρες (είχε 2).

Στην Ε' ΕΛΜΕ η ΕΣΑΚ ΔΕΕ πήρε 246 ψήφους και 2 έδρες (είχε 1), η ΠΑΣΚ 148 και καμία έδρα (είχε 2), η ΔΑΚΕ 280 και 2 έδρες (είχε 2), η «Αγωνιστική Συνεργασία» 206 και 1 έδρα (είχε 2) και η «Παρέμβαση» 301 και 2 έδρες (δεν είχε καμία).

Ενα αποκαλυπτικό παράδειγμα για την αθλιότητα της κατάστασης δίνει η Ομοσπονδία Γονέων Αθήνας, που έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα της ενημερωτικό σημείωμα του Συλλόγου Γονέων του 7ου Γυμνασίου Αχαρνών. Οπως λέει ο Σύλλογος, στο συγκεκριμένο σχολείο λείπουν συνολικά 1.785 αντίτυπα, από 23 τίτλους σχολικών βιβλίων! Ανάμεσά τους είναι και βασικά μαθήματα όπως γλώσσα (λείπουν 100 τεύχη), αρχαία (100 τεύχη), λογοτεχνία (25 τεύχη), χημεία (120 τεύχη), βιολογία (110 τεύχη), αλλά και τα βιβλία μουσικής και των ξενόγλωσσων μαθημάτων και άλλα.

Η εικόνα για τις ελλείψεις σε βιβλία από περιοχή σε περιοχή ή ακόμα και από σχολείο σε σχολείο της ίδιας περιοχής είναι ανομοιογενής. Στο σύνολό της πάντως η εικόνα λέει πως τα βιβλία ακόμα δεν έχουν φτάσει στα σχολεία και οι γονείς αγανακτούν γιατί η κυβέρνηση τους σπρώχνει να βρουν οι ίδιοι λύση τού πώς θα τα προμηθευτούν...

Ο ΟΟΣΑ εξηγεί γιατί αναφέρεται στην εκπαίδευση και πρόνοια στην προσχολική ηλικία με τον όρο «επένδυση», σημειώνοντας ότι αποφέρει προσωπικά και κοινωνικά οφέλη όπως προώθηση του εθελοντισμού, μειωμένη εγκληματικότητα, «διεύρυνση της φορολογικής βάσης» καθώς, όπως εξηγεί, καλύτερες υπηρεσίες προσχολικής αγωγής σημαίνουν περισσότερες γυναίκες εργαζόμενες και περισσότεροι φορολογούμενοι. Μάλιστα, στα συνοδευτικά κείμενα της συνάντησης του Οσλο παραθέτει και... πίνακες όπου αποτυπώνονται πόσα δολάρια αποφέρει κάθε δολάριο που επενδύεται στην πρώιμη παιδική ηλικία.

Στην παραπάνω συζήτηση, την Ελλάδα εκπροσώπησε η υφυπουργός Παιδείας Ευ. Χριστοφιλοπούλου που τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι η μεταρρύθμιση στην παιδεία «είναι και ευκταία και εφικτή σε περιόδους κρίσης» εκφράζοντας τη βούληση για αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων και επένδυση στο «νέο σχολείο». Εκφράζοντας δηλαδή την πολιτική της κυβέρνησης που πτωχεύει και την Παιδεία όπως και τα λαϊκά νοικοκυριά και παράλληλα προωθεί τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις.

Αυξάνονται δραματικά τα κρούσματα υποσιτισμού στα σχολεία της Αθήνας. Δεκάδες παιδιά από τις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας πηγαίνουν στα Δημοτικά και τα Νηπιαγωγεία ατάιστα με μόνη τους ελπίδα να βρουν εκεί ένα πιάτο φαγητό, δείγμα της πείνας που άρχισε να θερίζει τις λαϊκές οικογένειες.

Συγκεκριμένα, στο Δημοτικό Βρεφοκομείο της Αθήνας (ΔΒΑ, έχει την ευθύνη για τους παιδικούς σταθμούς του δήμου, έχει μαγειρεία απ' όπου στέλνει φαγητό στα νήπια) κατατέθηκαν νέα αιτήματα από Δημοτικά και Νηπιαγωγεία να στείλει φαγητό να σιτιστούν μαθητές τους.

Στα υπομνήματα γράφεται χαρακτηριστικά: «(...) να δοθεί βοήθεια σε ένα παιδί του σχολείου μας που φοιτά στην πρώτη τάξη και υποστίζεται. Ο μπαμπάς είναι άνεργος και παίρνει φαρμακευτική αγωγή για το λόγο ότι έχει επιληπτικές κρίσεις. Η οικογένεια έχει άλλα δυο παιδιά προσχολικής ηλικίας και μένει σε διαμέρισμα το οποίο δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα, ούτε νερό».

Και σε άλλο: «Σας ενημερώνουμε ότι το φαγητό που μας στέλνετε για μαθητές/τριες του 32ου Δημοτικού Σχολείου και του 38ου Νηπιαγωγείου (12 συνολικά μερίδες) δεν αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες του σχολείου μας. Επιλέξαμε οι μερίδες αυτές να μοιραστούν στα παιδιά που παραμένουν στο Ολοήμερο, πέραν του κανονικού ωραρίου, τα οποία είχαν μεγάλη ανάγκη. Στη συνέχεια διαπιστώσαμε ότι μας χρειάζονται επιπλέον 15 μερίδες τουλάχιστον για να καλύψουμε σε ένα βαθμό και τις ανάγκες των υπόλοιπων παιδιών, τα οποία προέρχονται ως γνωστόν από οικογένειες με σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα».

Τα νέα αιτήματα αφορούν συνολικά 91 επιπλέον μερίδες σίτισης και μοιράζονται ως εξής:

• 135ο Δημοτικό Σχολείο (Γκύζη) αιτήματα για τρεις μερίδες.
• 45ο Δημοτικό (Ανω Κυψέλη) πέντε μερίδες.
• 50ό Δημοτικό (Πλ. Αττικής) δέκα μερίδες.
• 108ο Δημοτικό (Κάτω Πατήσια) δώδεκα μερίδες.
• 150ό Δημοτικό (Πλ. Αττικής) πέντε μερίδες.
• 25ο Νηπιαγωγείο (Πολύγωνο) τέσσερις μερίδες.
• 111ο Δημοτικό (Γκύζη) οκτώ μερίδες.
• 115ο Δημοτικό (Ερυθρός Σταυρός) δώδεκα μερίδες.
• 10ο Δημοτικό (Αμπελόκηποι) δύο μερίδες.
• 40ό Δημοτικό (Γκύζη) δεκαπέντε μερίδες.
• 132ο Δημοτικό και 38ο Νηπιαγωγείο (Κάτω Πατήσια) επιπλέον δεκαπέντε μερίδες.

Τα αιτήματα αυτά προστίθενται σε όσα συγκεντρώθηκαν το προηγούμενο δίμηνο στο ΔΒΑ, πάλι για να ταϊστούν υποσιτισμένα παιδιά, από τα εξής σχολεία:

Το πρώτο δεκαήμερο του Φλεβάρη ν' αποτελέσει δεκαήμερο πανελλαδικής δράσης για τις μεταφορές των μαθητών, αποφασίστηκε στη σύσκεψη που έγινε το Σάββατο, στην αίθουσα της Ενωσης Λογιστών, με πρωτοβουλία τηςΑνώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων Μαθητών Ελλάδας, της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων, της Ομοσπονδίας Γονέων Αθήνας και Συλλόγων Γονέων. Συμμετείχαν εκπρόσωποι των Ομοσπονδιών Γονέων Πειραιά και Αν. Αττικής, της Πανελλήνιας Ενωσης Συλλόγων Μουσικών Σχολείων, του Ενιαίου Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων ΑμΕΑ Αττικής και Νήσων κ.ά.

Οι φορείς αποφάσισαν το δεκαήμερο αυτό να προχωρήσουν με συνελεύσεις, συσκέψεις, συγκεντρώσεις, παραστάσεις διαμαρτυρίας σ' όλους τους δήμους και τις περιφέρειες της χώρας. Χρειάζεται, σημειώνουν, «το ζήτημα της δωρεάν και ασφαλούς μεταφοράς όλων των μαθητών να γίνει υπόθεση όλων των ομοσπονδιών, των ενώσεων, όλων των συλλόγων, να οργανώσουν άμεσα την πάλη τους, να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση του μαύρου μετώπου και τις τοπικές διοικήσεις ενάντια στην αποκέντρωση και την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Παιδείας».

Παρά τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης για εξασφάλιση της μεταφοράς των μαθητών από και προς τα σχολεία τα προβλήματα παραμένουν. Στην εισήγηση της σύσκεψης αναφέρεται πως «σήμερα πάνω από 1.000 παιδιά με ειδικές ανάγκες στην Αττική, τα οποία είναι εγγεγραμμένα, δεν έχουν τρόπο να πάνε στα σχολεία και μένουν σπίτι», ενώ «σε όλη την Ελλάδα υπάρχει έντονο και οξυμένο πρόβλημα αφού μια σειρά μεταφορείς αρνούνται να εκτελέσουν δρομολόγια γιατί τους χρωστάνε εδώ και αρκετό καιρό, αρκετοί δήμοι μεταφέρουν την ευθύνη στους γονείς γιατί δεν υπάρχουν χρήματα».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα που ανέφεραν οι γονείς είναι αυτό του Δήμου Αλεξανδρούπολης όπου με έγγραφό του ενημερώνει πως: Εξαιτίας οικονομικών δυσχερειών και επειδή το σχολικό έτος έχει προχωρήσει κατά περίπου 3 μήνες, κάτι που αποδεικνύει ότι οι μαθητές δύνανται να μεταφερθούν με ιδιόκτητα μέσα των γονιών τους, σας ενημερώνουμε ότι για το σχολικό έτος 2011-2012 δεν δύναται να ληφθεί απόφαση χορήγησης μηνιαίου επιδόματος μεταφοράς μαθητών! Επίσης, αναφέρθηκε ότι όλα τα παιδιά του Αιγίου (Αχαΐα) στερούνται μεταφοράς στα σχολεία τους, γιατί δεν υπήρχε δυνατότητα συνοδού και έχουν αναλάβει την ευθύνη της μεταφοράς οι γονείς τους.

Στο 54οΔημοτικό Σχολείο (στην οδό Ολυμπιάδος), όπου ήδη έχει πραγματοποιηθεί παρέμβαση από τη Λαϊκή Επιτροπή της Ανω Πόλης και τη «Λαϊκή Συσπείρωση», το ζήτημα του πετρελαίου φαίνεται να λύθηκε, αλλά το ζήτημα υποσιτισμού κάποιων μαθητών παραμένει. Κάποιες ανάγκες προσπαθούν να καλύψουν οι δάσκαλοι σε συνεργασία με το φούρνο της γειτονιάς, ενώ το σχολείο ζητά παροχή 5 μερίδων φαγητού σε καθημερινή βάση.

Στο 59οκαι 61ο Δημοτικό Σχολείο (στο συγκρότημα της Παναγίας Φανερωμένης), όπου φοιτούν κυρίως παιδιά οικονομικών μεταναστών και μουσουλμάνων, ήδη δίνονται 11 και 6 μερίδες φαγητού, αντίστοιχα, από την εκκλησία.

Απαντώντας σε έγγραφο του Δήμου Θεσσαλονίκης, που στάλθηκε σε όλα τα δημοτικά σχολεία και ζητά να δηλωθεί αριθμός παιδιών που χρήζουν παροχής κολατσιού, το 44ο Δημοτικό Σχολείο (στο τουρκικό προξενείο) ζητά 20 μερίδες, αριθμό που αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό ποσοστό των μαθητών του συγκεκριμένου σχολείου.

Στο Διαπολιτισμικό Σχολείο, στη γειτονιά της Ξηροκρήνης, υπήρξε κρούσμα παιδιού με συμπτώματα ζάλης, λόγω υποσιτισμού, και παιδιού που μάζευε ψίχουλα από το φαγητό συμμαθητή του. Οι 2 μερίδες που διατίθενται από την εκκλησία χωρίζονται σε 4-5 και δίνονται σε κάποιους μαθητές, αλλά οι ανάγκες είναι πολύ μεγαλύτερες. Ο διευθυντής, σε σχέση με το έγγραφο του δήμου, εκτιμά ότι υπάρχει ανάγκη να δίνεται κολατσιό σε όλα τα παιδιά.

Το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών απαιτεί, ως ένα μέτρο άμεσης και ελάχιστης ανακούφισης, να δοθεί έκτακτο κονδύλι από το κράτος στους δήμους, έτσι που να παρέχεται ένα μικρό γεύμα (σάντουιτς, γάλα, χυμός, κλπ.) σε όλα τα παιδιά, αξιοποιώντας τις υποδομές και το προσωπικό των δήμων - χωρίς την εμπλοκή ΜΚΟ και χορηγών. Να δοθεί έμφαση στις λαϊκές γειτονιές και όπου διαπιστώνονται κρούσματα υποσιτισμού παιδιών, ιδιαίτερα στα Δημοτικά Σχολεία ολοήμερης λειτουργίας και τα ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ.